امام حسین

با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با این مرکز.
این امر به معروف ونهی از منکر ، اصلاح امت اسلامی از بین بردن بدعت ها ،زنده کردن سنت ها ، حاکمیت دین خدا و مبارزه با ظلم بود ، امام در وصیت نامه سیاسی خود فرمود :
" تنها به انگيزه اصلاح در امّت جدّم به پا خاستم. مى‏خواهم امر به معروف و نهى از منكر كنم. به روش جدّم و پدرم على بن ابى طالب (ع) رفتار نمايم"(1).
معنای اصلاح امت اسلامی آن است که حکومت به صاحبان اصلی آن برگردد. اسلام در جامعه حاکم شود، بدعت ها و فساد از بین برود و قسط وعدالت اجرا گردد. سخنان امام نشان می دهد که در آن زمان وضع جهان اسلام دچار مشکل بوده ، زیرا تاريخ به خوبى گوياى اين حقيقت است كه از عصر استيلاى بنى‏اميّه بر بلاد اسلامى، زحمات رسول خدا (ص) و تلاش مجاهدان صدر اسلام در نشر آيين خدا به تاراج رفت؛ ارزش‏هاى اسلامى زير پا گذاشته شد؛ بدعت و فسق و فجور رايج گشت. شكنجه و آزار مؤمنان، شاخصه اين حاكميّت بود .از اين رو، امام حسين (ع) در اواخر عمر معاويه، مبارزه خود را به گونه‏اى علنى آغاز کرد . با سخنرانى معروفش در سرزمين منا، به افشاگرى عملكرد معاويه پرداخت. پس از مرگ معاويه شرايط به مراتب بدتر شد ، زیرا یزید بر مسند قرار گرفت که دین ستیز ،فاسد و ظالم بود. از انجام هيچ گناهى حتّى به صورت علنى پروا نمى‏كرد . امام مى‏ديد اگر از اين فرصت براى افشاى چهره واقعى بنى‏اميّه و يارى دين خدا استفاده نكند، ديگر نامى از اسلام و قرآن و رسول‏خدا (ص) باقى نخواهد ماند. امام با هدف احياى دين خدا قيام خويش را آغاز كرد؛ در مرحله نخست- اگر ممكن است- با تشكيل حكومت اسلامى و در غير اين صورت، با شهادت خود و يارانش به مقصود بزرگ خود برسد.(2)
امام مى‏بايست دين از دست رفته و سنّت فراموش شده رسول‏خدا را زنده و جامعه اسلامی را اصلاح می نمود . چه كسى سزاوارتر از فرزند رسول خداست كه پيشگام چنين حركتى شود؟ امام نخست با اين جمله:
زمانى كه امّت اسلامى گرفتار زمامدارى مثل يزيد شود، بايد فاتحه اسلام را خواند (3)
به بیان ظلم و فاجعه حاکمیت یزید پرداخت.
همچنين در نامه‏اى به جمعى از بزرگان بصره به بدعت‏هاى موجود در جامعه اشاره كرده و هدفش را از قيام بر ضدّ حكومت يزيد، احياى سنّت و مبارزه با بدعت‏ها معرّفى نمود:
شما را به كتاب خدا و سنّت پيامبرش فرا مى‏خوانم؛ چرا كه (اين گروه) سنّت پيامبر را از بين برده و بدعت (در دين) را احيا كردند. اگر سخنانم را بشنويد و فرمانم را اطاعت كنيد، شما را به راه راست هدايت مى‏كنم.(4)
همچنین حضرت در مسير كربلا با «فرزدق» ملاقات مى‏كند. به روشنى از بدعت‏ها و خلاف‏ كارى‏هاى حاكمان شام و قيام براى نصرت دين خدا سخن گفت. (5)
روشن است كه يكى از اهداف مهمّ قيام امام احياى دين خدا، مبارزه با بدعت‏ها و مفاسد دستگاه بنى‏اميّه و رهايى اسلام از چنگال منافقان و دشمنان خدا بود . در اين راه موفّقيّت بزرگى نصيب حضرت شد، هر چند حضرت و ياران باوفايش به شهادت رسيدند، ولى تكانى به افكار خفته مسلمانان دادند و لرزه بر اندام حكومت جبّاران افكندند، در نتيجه اسلام را زنده ساختند . از فروپاشی دستاوردهاى نهضت نبوى جلوگيرى كردند . مسلمانان را از حيرت و گمراهى نجات دادند. در زيارت معروف اربعين مى‏خوانيم: او (حسين) خون پاكش را در راه تو نثار كرد، تا بندگانت را از جهالت و حيرت گمراهى نجات دهد.(6)
امام برای حاکمیت اسلام نیاز به حکومت داشت. درصدد تشکیل حکومت نیز بود، زیرا با تشكيل حكومت بهتر مى‏توان مردم را به سوى ارزش‏هاى معنوى و انسانى سوق داد و در راه بسط عدالت اجتماعى كوشيد و فرامين الهى را به صورت ضابطه‏مند اجرا ، و به برقرارى عدل و دفع ظلم و شرك كمك نمود. پيامبر بزرگ اسلام (ص) نيز در نخستين فرصت، اقدام به تشكيل حكومت اسلامى كرد و شخصاً رهبرى حكومت را به عهده گرفت.
پی نوشت ها :
1.بحار الانوار، ج44،ص 329 .
2. عاشورا ، سعید داودی و مهدی رستم نژاد، ص234،مدرسه الام علی بن ابی طالب (ع) ، قم، 1384 .
3.فتوح ، ابن اعثم ، ج5، ص24؛ بحار الانوار،ج44، ص326 .
4.بحار الانوار، ج44،ص340 .
5.سعید داودی و مهدی رستم نژاد ،همان ،ص 236 .
6. همان، ص 237 .