استغفار و توبه

توبه، یعنی باز گشت از راه غلط به راه صحیح، ضمن اصلاح خرابکاری های گذشته و ادامه صحیح راه در آینده.
کسی که رهرو راه کفر یا ظلم و گناه بوده، اگر از ادامه راه کفر و ظلم باز ایستد و به راه ایمان و عدالت باز گردد و کفر و ظلم سابق خویش را تا حد ممکن جبران نماید، توبه کرده است.
استغفار، یعنی طلب آمرزش و غفران از خدا که بیان لفظی و عملی توبه است. کسی که می خواهد توبه کند، در لفظ و عمل از خدا طلب آمرزش می کند؛ یعنی می گوید: "استغفر الله ربی و اتوب الیه" و در عمل هم به اصلاح گذشته و تدارک آینده می پردازد.
بنابراین، توبه و استغفار، در یک راستا و هم معنا هستند و مغایرت و دوگانگی مشهودی بین آن دو نیست.