آیا میتوان گفت در جوانی گناه کن ودر پیری تو به کن؟
آیا توبه انسان آن موقع قبول است؟
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
اگر کسی در سن جوانی گناه کرده باشد و در سن پیری موفق به توبه واقعی شود. خداوند حتما توبه اش را قبول می کند. چون وعده خدا است که توبه را می پذیرد. ای بندگان که بر خود اسراف و ستم کردید، از رحمت خدا مأیوس نشوید که خدا همه گناهان را مى آمرزد, زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است(1).
ولی اگر کسی بخواهد در جوانی با این نگاه ادامه دهد و این مبنا را داشته باشد درست نیست و در اسلام این مبنا محکوم است و نکوهش شده است و به آن تسویف می گویند یعنی به تاخیر انداختن توبه. و این از القائات شیطان است که توبه را تاخیر بیاندازیم.
اولا از کجا معلوم به سن پیری برسیم و ثانیا از کجا معلوم اگر پیر شدیم توفیق توبه داشته باشیم چه بسیار افرادی که بر اثر کثرت گناه و آلوده شدن دل در پیری هم توبه نمی کنند. بلکه جنایات و گناهان بزرگتر انجام می دهند!
و روایت داریم : 3789- إياك أن تسلف المعصية و تسوف بالتوبة فتعظم لك العقوبة
بپرهیز از اینکه گناه را زود انجام دهی و توبه را به تاخیر بیاندازی که عقوبتت بزرگتر خواهد شد.(2)
پس این مبنا خوب نیست و حتی می توان گفت مبنایی شیطانی است و انسان را از خدا دور می کند.
پی نوشت ها:
1. زمر(39) آیه 53.
2.عبدالواحد بن محمد تميمى آمدى، غرر الحكم و درر الكلم،انتشارات دفتر تبليغات اسلامى قم، 1366 ه. ش،ص194، ح 3789






