قرآن کتاب خدا برای هدایت به معارف حق و اخلاق انسانی و احکام فردی و اجتماعی و عبادی و غیر عبادی حیاتبخش است که خدا بر قلب پیامبرش نازل کرده و ایشان بر مردم خوانده تا آن را بخوانند و بفهمند و سرلوحه فکر و عمل خود قرار دهند و به هدایت آن خدایی شوند.
پس قرآن برنامه عمل است که ابتدا باید خوانده و فهمیده شود تا بعد به معارفش اعتقاد یابند و به دستورهایش عمل کنند و با توجه به این حقیقت است که در خود قرآن و روایات به تلاوت آن سفارش شده و طبیعی است که برای بهتر فهمیدن قرآن، تلاوت آن از ابتدا تا انتها بهتر است و اصولا هر کتابی که به خواندنش سفارش شده، مناسب است که طی برنامه ریزی از ابتدا تا انتها خوانده شود و دوباره این خواندن تکرار گردد تا در ذهن و روح رسوخ کند و حاکم شود و فرد را قرآنی کند و این سیره پیامبر و امامان بوده و به آن سفارش کرده اند. ثواب زیادی که برای ختم قرآن سفارش شده و دعاهایی که برای ختم قرآن وارد شده، حکایت از این سیره و اهمیت آن دارد و ثوابی که برای این عمل وعده داده شده، بسیار عظیم است.
امام باقر فرمود: هر کس در مکه قرآن را ختم کند، نمی میرد تا این که رسول خدا را ببیند و منزل بهشتی خود را مشاهده نماید. (1)
در روایت دیگر آمده هر کس قرآن را ختم کند، مثل این است که نبوت در پیشانی او درج شده باشد. ولی به او وحی نمی شود. (2)
هر کس در یک شب قرآن را ختم کند، تا صبح ملائکه به او درود می فرستند. (3)
دعای 42 صحیفه سجادیه مربوط به ختم قرآن است و امام خداوند را حمد و سپاس می گوید که به او توفیق ختم قرآن داده است.
پی نوشت ها:
1. برقی، محاسن، تهران، اسلامیه، 1370 ش، ج 1، ص 69.
2. کلینی، کافی، تهران، اسلامیه، 1367 ش، ج 2، ص 604.
3. همان، ج 2، ص 611.
