سلام کردن

آیه ای در مورد برخورد آدم های خوب و مؤمن با آدم های جاهل و نادان است که می فرماید:
وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً (1)
و هنگامى كه جاهلان آنها را مخاطب سازند (و سخنان نابخردانه گويند)، به آنها سلام مى‏گويند (و با بى‏اعتنايى و بزرگوارى مى‏گذرند)
وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً (2)
هنگامى كه با لغو و بيهودگى برخورد كنند، بزرگوارانه از آن مى‏گذرند.
در تفسیر آیه اول گفته شده منظور این است که این افراد وقتی از طرف افراد جاهل و نادان و احمق مورد بی احترامی واقع می شوند و حرف های ناپسند می شنوند، با سخن سلیم و منطقی و محکم ، جواب می دهند و به زشتی کلام و دشنام دهان خود را آلوده نمی کنند. (3)
یا با سلام دادن به آنان از جواب خودداری می ورزند و کریمانه می گذرند.(4)
پی نوشت ها:
1. فرقان (25) آیه 63.
2. همان، آیه 73.
3. سبزاوری نجفی، ارشاد الاذهان، بیروت، دار التعارف، 1419 ق، ص 370.
4. بیضاوی، انوار التنزیل، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1418 ق ، ج 4 ، ص 130.