یکی از خاندانی که در زیارت عاشورا به صورت عمومی مورد لعن و نفرین واقع شده اند. بنی امیه است که شامل خانواده و نسل و تیره آنها هم می شود. اما آیا افراد صالحی که از نسل و خانواده آنها هست را هم شامل می شود ؟
در جواب سوال شما باید عرض کنیم که در این نسل بنی امیه، افراد صالح که طلب لعن برای آنان شایسته نباشد، آن قدر کم است که به حساب نمی آیند و آنها هم مرادنیستند و فقط کسانی را از این لعن بیرون می دانیم و خارج می کنیم که ائمه معصومین آنان را از این مصداق بیرون شمرده باشد، مثل سعد الخیر (1) زیرا چه بسا افرادی از آنان اعمال و رفتار خوبی داشته باشند، ولی از جنایات و اعمال ظالمانه پدران شان متنفر و منزجر نباشند. تنها کسانی از این لعن خارج هستند که علاوه بر این که افراد خوبی باشند، از پدران ظالم شان هم منزجر و متنفر باشند. سعد الخیر که نام بردیم، روزی در محضر امام باقر(ع) به سختی ضجه می زد. امام(ع) از او علت را پرسید. عرض کرد :چگونه نگریم در حالی که از شجره ملعونه در قرآن هستم ( که پیامبر آنان را لعن کرده و شما اهل بیت این لعن را در زیارت عاشورا نقل کرده اید)
امام فرمود : لست منهم أنت أموی منا أهل البیت أما سمعت قول الله عز وجل یحکی عن إبراهیم : " فمن تبعنی فإنه منی؛ (2 )تو از آنان نیستی. از ما اهل بیت هستی ، مگر ندیدی که خدا در قرآن از قول ابراهیم(ع) حکایت می کند : هر کس پیرو من باشد ،از من است.
بنا بر این اگر افرادی واقعا مومن باشند ، فقط به خاط نسل مستوجب جهنم نمی گردند، ولی بسیار کم اند افرادی از این نسل که از آبا و اجداد خود متنفر باشند، مثلا عمر بن عبد العزیز که به ظاهر فرد خوبی بود ، ولی وقتی از دنیا رفت ، امام سجاد(ع) فرمود : اهل آسمان او را لعن می کنند و اهل زمین(بني اميه ) برایش طلب آمرزش می نمایند.(3) عمر بن عبد العزیز غاصب خلافت بود او شايستگي خليفه مسلمين شدن را نداشت.چرا ايشان خلافت را به اهلش كه ائمه باشند واگذار نكرد.
خلاصه آن كه در زيارت عاشورا اول جنايت آنها را بيان مي كند بعد آنها را لعن مي نمايد پس يقينا مراد افرادي است كه در مسير خدا و پيامبرش نبودند.
پی نوشت:
1.شيخ كلينى،الكافي،ناشر اسلاميه،چاپ تهران،سال 1362 ش،نوبت دوم،ج8،ص52.
2 .شيخ مفيد، الاختصاص،ناشر كنگره شيخ مفيد،چاپ قم،سال 1413 ق،نوبت اول،ص 85.
3. نمازی شاهرودی،مستدرکات علم رجال ،نشر جامعه مدرسین حوزه علمیه قم،دفتر انتشارات اسلامی،سال 1384،ج6،ص97.






