عزاداری امام حسین (ع)

در ابتداء در مورد گریه بر امام حسین(ع) و بلکه بر امامان و مصایب آنان به دو روایت اشاره می کنیم. سپس به سوال شما پاسخ می دهیم :
1- كان علي بن الحسين (ع) يقول : أيما مؤمن دمعت عيناه لقتل الحسين بن علي (ع) دمعة حتى تسيل على خده بوأه الله بها في الجنة غرفا يسكنها أحقابا؛(1)
امام سجاد(ع)رمود: هر مومنی که بر مصیبت شهادت امام حسین قطره اشکی بریزد که بر گونه اش جاری شود، خدا او را در غرفه هایی از بهشت برای مدت های طولانی ساکن می سازد.
2- قال أبو عبد الله ( ع ) في حديث طويل له: ومن ذكر الحسين ( ع ) عنده فخرج من عينيه من الدموع مقدار جناح ذباب، كان ثوابه على الله عز وجل، و لم يرض له بدون الجنة(2)
امام صادق(ع)مود: هر کس مصیبت امام حسین را یاد آورد و به اندازه پر پشه ای اشک از چشمش جاری شود، پاداش او بر خداست . خدا به پاداشی پایین تر از بهشت برای او راضی نمی شود.
البته توجه فرمایید این دسته روایات بسیار زیاد است ولی به صورت مطلق و عام است. لذا خدا عاشقان و محبان اهل بیت را وارد بهشت می کند. بشرطی که دَین مردم بر گردنشان نباشد. لذا خداوند حقوق مردم(حق الناس) را نمی بخشد. این افراد بعد از ادای حقوق مردم و بعد از تحمل سختی های جان دادن و مرگ و برزخ و قیامت در قبال گناهان و پاک شدن از آن ها، به شفاعت نایل می شوند. شفاعت پیامبر و امام حسین و امامان در قیامت و بعد از پاک شدن آن ها خصوصا از حقوق مردم است.
اما راجع به سوال دوم شما باید عرض کنیم:
1- این که آیا خداوند تبارک و تعالی شما را مورد عنایت حضرت امام حسین(ع)قرار داده است ؟ اگر کار را خالصانه انجام داده باشید شک نداشته باشید که مورد عنایت قرار گرفتید به شرطی که آن را با گناه ضایع نکنید .
2- اشک مقدمه و زمینه برای عفو گناهان و بخشش الهی است و این اشک یکی از دلایل می تواند باشد نه همه دلایل البته با فرضی که در بالا گفتیم که با پرداخت حق الناس و توبه از گناهان حق اللهی و حرکت به سوی پیشرفت عملی برای تقرب به سوی خداوند این اشک و استغفار بسیار کارساز است.
3- گاهی هم می شود به آثار قبولی اشک و گریه برای امام حسین هم رسید و دست پیدا کرد. زیرا افزایش برکت و روزی و موفقیت در زندگی و برخورداری از منافع مادی یا معنوی می تواند از آثار قبولی باشد.
پی نوشت:
1.جعفر بن محمد بن قولويه،كامل الزيارات‏،ناشر مرتضوى‏ نجف،‏سال 1356 ق‏،نوبت اول،‏ص 201.
2. همان ، ص202.