دلسوزی و رسیدگی به تربیت و مسایل معنوی فرزندتان، باعث رضایت الهی و شایسته تقدیر و تحسین است.
عبودیت و پرستش یکی از نیازهای انسان است. تمامی انسان‌ها از ابتدا تاکنون به شکلی پرستش داشته‌اند. روح انسان نیاز به عبادت و پرستش دارد. هیچ چیزی جای آن را پر نمی‌کند، و خداوند تنها موجودی است که لائق پرستش است.
آنچه زیبایی و حُسن و خیر است، در نماز سفره‌ای است گسترده که خداوند آن را در پنج نوبت در شبانه‌روز برای بندگانش باز می‌کند و بر سر این سفره انواع و اقسام غذاهای لذیذ وجود دارد و هر کس مطابق استعداد و تعالی خود از آن بهره‌مند می‌شود.
نکاتی را برای فراموش نکردن نماز فرزندتان بیان می کنیم:
1)در ابتدا با ادبیات دوستانه او را با فلسفه، آثار و أهمیت نماز آشنا کنید و معنای واقعی خواندن نماز را تبیین کنید.
بیان کنید که، هدف اصلی از خلقت انسان بندگی است و نماز بهترین شیوه اظهار بندگی است. شکل نماز هم قشنگ است، هم معارف بلند اسلامی در آن وجود دارد، هم تسبیح و تقدیس لفظی است و هم تقدیس عملی می‌باشد. رکوع و سجود و تسبیح و تحمید و دعا و تکبیر و سلام و خلاصه همه زیبایی‌ها در نماز است. با این همه اگر نماز به طور صحیح و کامل با حفظ شرایط و آداب خوانده شود، جلوی بسیاری از مفاسد اجتماعی را می‌گیرد: «إنّ الصلاة تنهی عن الفحشاء والمنکر و لذکرالله اکبر».(1)
نماز اگر با مقدمات و تعقیبات همراه باشد،انسان را به اوج معنویت می‌رساند. اذان با آن محتوای زیبا دل را می‌نوازد. 2)برخی از آثار و حکمتهای نماز(قرب معنوی، یاد خدا و آرامش روانی، عامل باز دارنده از گناه،گناه زدایی، غفلت زدایی، تکبر زدایی، عامل پرورش فضائل اخلاقی، همگرایی و نفی طاغوت و ایستاگی در مقابل ستم) را توضیح دهید.
3) دین گرایی و تعبّد و تقیّد به انجام واجبات و ترک معاصی و محرّمات، ریشه در سرشت و فطرت انسان دارد.
فاصله گرفتن از عقیده و عملی که مقتضای فطرت است و با سرشت و طبیعت شان هماهنگ باشد، معلول عواملی است.
عواملی که باعث توجه نداشتن و انحراف از فطرت و ترک واجبات و از جمله نماز می‌گردد، زمینه‌های گوناگونی دارد که به برخی اشاره می‌شود:
1.ضعف ایمان و اعتقاد به باورهای دینی.
2. تأثیرپذیری از محیط نیز به نوبه خود عامل دیگر است، مثلاً بچه وقتی در محیط خانه، پدر و مادرش را نسبت به نماز بی اعتنا و یا کم توجه ببیند، به تدریج او نیز نسبت به نماز بی توجه شده، ترک نماز برای او یک امر عادی می‌شود و گمان می‌کند نماز در اعتقاد او جزء مسایل کم اهمیت است. شاید یکی از اسراری که در روایات تأکید شده که نسبت به نماز باید بی توجهی نشود و نماز سبک شمرده نشود، همین نکته باشد که سبک شمردن نماز به خصوص در خانواده‌ها به تدریج در بچه‌ها جرأت ترک نماز را پدید می‌آورد.
برای‌حل این مشکل راه‌های متعددی وجود دارد؛ از جمله:
1. دقت در انجام مقدمات نماز (مانند وضوی با معنویت و انجام دادن مستحباتی چون اذان، اقامه و ...)
2. گزینش مکان مناسب، دوری از جاهای شلوغ و پر سر و صدا و دوری از هرچه موجب انحراف توجه از خداوند شود.
3. گزینش وقت مناسب؛ تا آن‌جا که ممکن است اول وقت خواندن نماز.
4. تا حد امکان در مسجد و با جماعت نماز خواندن(به ویژه در جماعاتی‌که بعد معنوی بیشتری دارد).
5. مطالعه پیرامون کیفیت نمازهای اهل‌بیت(ع) همچنین مطالعه کتابهایی با ادبیات جذاب بسیار نافع است.
6.موقعی که خودتان می خواهید نماز بخوانید، با مهربانی او را هم همراه خود کنید.
و در آخر: استعانت از خداوند:
انجام عبادت، به ویژه نماز خواندن توفیق عبادت را می‌طلبد. عبادت و ارتباط با خدا بر قرار نمودن می‌طلبد که از خدا خواسته شود توفیق عبادت دهد. شاید بر همین اساس معصومان (ع) و بزرگان دین از خدا می‌خواستند که به آنان توفیق عبادت دهد. در دعای حضرت مهدی (عج) آمده است : "اللّهم ارزقنا توفیق الطاعه ..."(2) که یکی از مصادیق بارز طاعت، عبادت است.
منابعی برای مطالعه بیشتر:
1.نه داستان كوتاه، راضيه دخانيان - سميرا ثباتي‌مقدم - فاطمه طاهريان، نشرشاهد.
2. نماز پرواز در ملكوت، مژگان ندايي، دفتر نشر معارف.
3. يکصد و چهارده نکته درباره نماز، محسن قرائتي، انتشارات: ستاد اقامه نماز .
4. هدايت نوجوان به سوي نماز، دکتر علي قائمي، انتشارات: ستاد اقامه نماز .
پی‌نوشت‌ها:
1. عنکبوت (29) آیه45.
2. مفاتیح الجنان، دعای حضرت مهدی (عج) .
