با سلام من مقلد آیت الله اعظمی جوادی آملی هستم و در تهران تحصیل میکنم من آخر هر هفته به منزل باز میگردم و قصد ده روز هم نمیکنم پس نماز شکسته دارم و نمیتوانم روزه بگیرم
مدتی هست که احساس میکنم برای تزکیه نیاز است روزه بگیرم و از طریق پرس و جو متوجه شدم فقط به شرط نذر میشود در سفر روزه گرفت
من هم بدون اینکه واقعا نذری داشته باشم جهت استحباب و تزکیه روح این کار را انجام میدادم
دیشب من تصمیم داشتم امروز را هم روزه بگیرم و وقتی که برای نماز بیدار شدم ده دقیقه از اذان گذشته بود آن موقع گفتم علی للله ان اصوم الیوم لوجه الله و تعجیل فرج مولانا الحجه (ع) این نذر را برای این میگفتم که رضای خدا و توجه اورا نیاز دارم تا مرا پاک کند و البته چه چیزی مهم تر از ظهور حضرت ولی دلیل اصلی من نذر کردن نبود
ظهر دوستانم برای نهار به اتاق من آمدندو من فکر کردم که زشت است چیزی نخورم و آن ها معذب بشوند و من هم نهار خوردم و فکر کردم مستحب است و فردا میگیرم
اما بعد در اینترنت خواندم که شکستن روزه نذر کفاره دارد
الان حس خیلی بدی دارم
میخواهم بدانم اصلا با این شرایط من نذرم صحیح بوده و معصیت کرده ام؟برای جبران آن چه باید بکنم؟و از نظر عرفانی هم برای جبران اثر منفی آن بر روحم چه باید بکنم؟
با سپاس خواهشمندم هرچه سریعتر پاسخ لازم را مبذول بفرمایید
پرسشگر گرامی با سلام و تشکر از ارتباط شما با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی؛
1. در فرض سؤال، نذر شما صحیح بوده و بابت شکستن نذر، باید یا دو ماه (31 روزه آن پی در پی باشد) روزه بگیرید و یا شصت فقیر را سیر نمایید و یا به هر کدام یک مد طعام (750 گرم گندم) بدهید. اگر نمی دانستید که شکستن نذر کفاره دارد، بر شما کفاره واجب نیست. (1)
2. با توجه به سؤال، چنانچه مسافت بین وطن شما و تهران، به اندازه مسافت شرعی باشد، کثیر السفر محسوب می شوید و باید نمازها را در تهران تمام بخوانید و روزه را بگیرید؛ زیرا معیار کثیر السفر در نزد آیت الله جوادی آملی، این است که شخص در طول هفته چهار روز در سفر باشد. (2)
پی نوشت:
1. امام خمینی، توضیح المسائل، مسئله 2654؛ تحریر الوسیلة، ج 1، ص 109، القول فی الیمین، مسئله 13. (مطابق با فتوای آیت الله جوادی آملی)
2. آیت الله جوادی آملی، استفتائات، ص 29.






