بیتی از مولوی

ظاهرا این شعر مولوی ناظر به روایت زیر از رسول خدا است:
عن النبي ( صلى الله عليه وآله ) : اغتنموا برد الربيع فإنه يفعل بأبدانكم ما يفعل بأشجاركم، واجتنبوا برد الخريف فإنه يفعل بأبدانكم ما يفعل بأشجاركم (1)
سرما و باد بهار را غنیمت بشمرید که با بدن های شما آن می کند که با درختان تان می کند (همچنان که باعث حیات و سرزندگی آنها می شود، بدن های شما را هم حیات و شادابی می بخشد.) و از باد و سرمای پاییز خود را دور بدارید که با بدن شما همان می کند که با درختان می کند. ( بدن های شما را مثل درختان خشک می کند و شادابی و زندگی را از آنان می ستاند)
امام علی (ع) هم فرموده است :
تَوَقَّوُا الْبَرْدَ فِي أَوَّلِهِ وََ تَلَقَّوْه‏ فی آخِرِهِ فَإِنَّهُ يَفْعَلُ فِي الْأَبْدَانِ كَفِعْلِهِ فِي‏الْأَشْجَارِ أَوَّلُهُ يُحْرِقُ وَ آخِرُهُ يُوِرُق (2)
از سرما در ابتدای فصل آن (پاییز که شروع باد و سرما است) خود را حفظ کنید و خود را در معرض آخر آن (آخر زمستان و شرع بهار) قرار دهید که این دو با بدن شما همان می کنند که با درختان می کنند. اولش سوزان و میراننده و آخرش حیاتبخش است که برگها را در می آورد.
این حدیث در کتب معتبری آمده و از لحاظ علمی و طبی هم تایید شده است.
پیامبران خود اولین عمل کننده به دستورات خود بوده اند و این گونه نبوده که دیگران را به عمل یا ترک عملی دعوت کرده و خود مخالفت کنند. این سخن قرآن از زبان پیامبر است:
ما أُريدُ أَنْ أُخالِفَكُمْ إِلى‏ ما أَنْهاكُمْ عَنْه (3)
من هرگز نمى‏خواهم چيزى كه شما را از آن باز مى‏دارم، خودم مرتكب شوم.
این حدیث دعوت به برهنگی نیست تا گروهی بخواهد از آن سوء استفاده کند. دستور پوشش از نامحرم به جای خود و قرار دادن خود در معرض باد بهار هم به جای خود است و با هم منافاتی ندارد تا یکی نفی کننده دیگری باشد.
پی نوشت ها:
1. راوندی، دعوات، قم، مدرسه الامام المهدی، 1407 ق، ص 75.
2. نمازی شاهرودی، مستدرک سفینه، قم، انتشارات اسلامی، 1418 ق، ج 1، ص 321.
3. هود (11) آیه 88.