پرسش

پرسش: پرسش
شرح : باسلام وعرض خسته نباشید 1.آیا فقط در سجده آخر نماز میتوان بعد گفتن ذکر دعا خواند یا در تمام سجده ها میتوان دعا کرد لطفا جند دعای خوب با معنیش برای سجده بگویید
پاسخ:
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
با سلام و تشکر از ارتباط شما با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی؛
1. در همه سجده ها مستحب است نمازگزار دعا کند و بر پیامبر و خاندانش صلوات بفرستد.(1)
2. تعدادی از دعاهای که از ائمه معصومین (ع) در سجده نقل شده:
الف) پیش از ذکر سجده بگوید: اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَ بِكَ آمَنْتُ وَ لَكَ أَسْلَمْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَ أَنْتَ رَبِّي سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَ شَقَّ سَمْعَهُ وَ بَصَرَهُ. الْحَمْدُ لِله رَبِّ الْعالَمِينَ تَبَارَكَ اللهُ أَحْسَنُ الْخالقِينَ.
ب) سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي حَقّاً حَقّاً .سَجَدْتُ لَكَ يَا رَبِّ تَعَبُّداً وَ رِقّاً. اللَّهُمَّ إِنَّ عَمَلِي ضَعِيفٌ فَضَاعِفْهُ لِي. اللَّهُمَّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ عِبَادَكَ وَ تُبْ عَلَيَّ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوّابُ الرَّحِيمُ*
ج) در سجده به صورت مکرر بگوید: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الرَّاحَةَ عِنْدَ الْمَوْتِ وَ الْعَفْوَ عِنْدَ الْحِسَابِ.
د) در سجده بگوید: أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَارٍ حَرُّهَا لَا يُطْفَأُ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَارٍ جَدِيدُهَا لَا يَبْلَى وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَارٍ عَطْشَانُهَا لَا يَرْوَى وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَارٍ مَسْلُوبُهَا لَا يُكْسَى‌.(2)
3. مستحب است نمازگزار در رکوع و سجود بر محمد و آل محمد صلوات بفرستد. از امام باقر(ع) آمده است: کسی که در رکوع و سجود و قیام بگوید: صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، خداوند مانند آن رکوع و سجود را برای او می نویسد.(3)
پی نوشت ها:
1. العروة الوثقی با تعلیقات آیت الله فاضل لنکرانی، ج1، ص500-503.
2. کلینی، الکافی، ج3، 321-328.
3. همان، ص324.

پرسش: چگونه میتوان در تمام کارهها مثل یا تا حدودی مانند پیامبر خدا و معصومین عمل کرد واگر کتب خوبی در مورد سیره ورفتار آن بزرگواران معرفی کنید ممنون میشوم

پاسخ:
گفتار و کردار رسول خدا(ص)و نیز امامان(ع) از آن جهت که ظرف مشیت و ارادۀ خداوند متعال هستند، همواره منطبق با خواست و محبّت حضرت حق، بلکه عین آن می‌باشد؛ از این ‌رو، خداوند متعال در آیات متعدّدی از قرآن، بندگان را به پیروی از آنان و اطاعت مطلق از اوامر و نواهی ایشان فرا خوانده و اعلام کرده که وجود مبارک رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله الگو و اسوۀ نیکو برای شما است. بدین جهت شکی در محبوبیت و فضیلت تأسّی به معصومان علیهم السّلام در گفتار و رفتار ایشان نیست؛ بلکه تأسّی به آنان به معنای انجام دادن عمل بر وفق عمل ایشان، واجب است؛ بدین معنا که عملی را که آن بزرگواران به عنوان واجب، مستحب یا مباح انجام داده‌اند، بر امّت نیز واجب است آن عمل را با همان عنوان انجام دهند.
ما مسلمانان الگوها و اسوه‌های بی نقص و خطایی را به عنوان عظیم‌ترین سرمایه‌های بشری پیش رو داریم. اسوه‌ها در اوج شادابی و انرژی و تلاش و موفقیت در صورت تأسی و تأکید عملی بر سیره و روش زندگی آنان می‌توانند نقش ماندگاری را در ساماندهی نظام اجتماعی، خانوادگی و تربیتی ما داشته باشند.
اعتدال توأم با تأکید بر نیازهای فطری و عزیزی و طبیعی، اصلی‌ترین محور و مداد زندگی و روابط اجتماعی، خانوادگی و تربیتی آن حضرت را تشکیل می‌داد.
با توجه به اینکه اهل‌بیت علیهم‌السلام الگوهای عملی ما در زندگی هستند، می‌توانیم با طهارت روح و عمل به دستورها و احکام الهی، دریچه‌های رحمت را به گونه‌ای بر روی خود بگشاییم که نه تنها دعاهای ما در حق خودمان به اجابت رسد، بلکه دعای خیر در حق دوستان و دعاهای شر در حق دشمنانش به اجابت خواهد رسید.
از نظر اسلام عملی صحیح و خدایی است که بر اساس حکم خدا و پیامبر و امامان باشد که از آن به صراط مستقیم یاد می‌شود. به هر مقدار از این مسیر فاصله گرفته شود، انحراف صورت می‌گیرد.
انسان باید اعمال و رفتارهای خود را با موازین شرعی و احکام الهی و ارزش‌های اخلاقی بسنجد، تا متوجه شد که چه مقدار در مسیر الهی است و اعمال او رنگ خدایی دارد. هم‌چنین باید به سیره و سنت و زندگانی پیامبر (ص) و معصومین (ع) بنگرد و آن ها را الگوی زندگانی خود قرار دهد.
چگونه می توان نسبت به اهل بیت(ع) شناخت عمیق پیدا کرد و مانند آن ها شد؟
مانند اهل بیت(ع) شدن، نه ممکن است و نه ما موظف به رسیدن به آن رتبه هستیم. آنچه تکلیف اصلی ماست ، این می باشد که از رتبه «محب و دوستدار آنان» ارتقا یافته و «شیعه» آن ها شویم؛ بدانید: وقتی «شیعه» می گردیم که «عبد واقعی خدا و پیرو حقیقی آن چهارده آینه خدا نما باشیم».
راه شیعه بودن و امام شناس بودن چیست؟
روزی در محضر حضرت آیت الله بهجت بوده و از ایشان همین سؤال را پرسیدم؛ فرمود: حداقل مرتبه و راهش این است که آنان را به عنوان امام و ولی خود قرار دهد، [که در این صورت این لیاقت و توفیق را پیدا می کنید که] بقیه مراتبش به سوی شما روانه گردد.
چند نکته و راهنمایی تقدیم می شود:
1)یک دوره زندگینامه و سیره رفتاری ائمه اطهار(ع) را مطالعه فرمائید؛
مراجعه به کتب زیر مفید خواهد بود:سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی ؛
ترجمه «سنن النبی»، تألیف علامه طباطبایی(ره) (در بردارنده شیوه رفتاری حضرت محمد(ص))
2)در موضوع شناخت امام و پیامبر، مطالعه این کتب مفید است:
معرفت امام، محمد بیابانی اسکویی؛
معرفت امام عصر(ع)، دکتر بنی هاشمی؛
شرح زیارت جامعه کبیره، سید عبدالله شبر.
3)چون این بزرگواران یک پارچه نورند، جهت نزدیکی و معرفت آنان باید همسنخ با آنان شد؛ یعنی: نورانی شویم. نورانیت در فکر، جسم، علم، عمل، خوراک و. . . . و راه. نورانیت و صفا نیز این است که در انجام دادن ها و ترک کردن ها فقط از یک منبع دستور بگیریم: هر چه ائمه(ع) فرمودند، انجام دهیم. از هر چه نهی کردند، دست بکشیم. برای چنین شرطی نیز فقط یک شرط و راه است و آن، افزایش کمی و کیفی مطالعه و حضور در مجالس دینی است.
جهت مطالعه، کتب زیر را به ترتیب مطالعه فرمائید:
1. گناهان کبیره 2 جلد، شهید آیت الله دستغیب(ره)،
2. سلوک عارفان (ترجمه المراقبات)، ترجمه سید محمد راستگو (مؤلف این کتاب «المراقبات»، آیت الله میرزا جواد آقای ملکی تبریزی(ره) است. مرحوم آیت الله امام خمینی(ره) توصیه فرمود کتاب های ایشان مطالعه شود).
3. گناه شناسی، آقای محسن قرائتی.
4. رساله مرجع تقلید خودتان (مسایل دارای کاربرد فعلی برایتان را مطالعه فرمائید). -
5. به سوی محبوب، (دستورعمل های عرفانی از آیت الله بهجت). -
6. اسرار عبادات، آقای جوادی آملی- اسرار الصلوه، آیت الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی(ره)-
مطالعه تفسیر نمونه یا خلاصه آن «برگزیده تفسیر نمونه»، تألیف آیت الله مکارم شیرازی.
جهت آغاز این راه:
1. اگر حق الله یا حق الناس گردن شماست، از آن رهایی پیدا کنید.
2. نماز خود را تا آن جا که ممکن است، سر وقت، و حتماً با توجه بخوانید.
3. همچنان در مشاوره و پرسش بوده و مراحل این مسیر ا با راهنمایی خواستن از افراد آگاه بپیمائید.