قربانی کردن

قربانی کردن با عناوین مختلف، به عنوان یکی از صدقات مهم و مورد اعتنای شرع مقدس اسلام و حتی سایر ادیان بوده و خواهد بود تا آن جا که خدای متعال ابراهیم پیامبر را برای امتحان مامور به قربانی فرزندش اسماعیل کرد و هنگام اجرای فرمان الهی دستور متوقف شد و گوسفندی از جانب خدای متعال سوی حضرت فرستاده شد تا منشأ عید قربان شود. این واقعه به طور مفصل در قرآن ذکر شده است و نیازی به بیان دوباره آن نیست.
ذکر این مقدمه بدین جهت است که قربانی کردن، و اصولا صدقه دادن هم برای جلوگیری از حوادث و بلایایی است که همواره انسان را تهدید می کند و هم برای تضمین سلامتی آینده و هم به خاطر منافع فراوان آن می باشد.
این موضوع تا بدان جا گسترش داده شده که سفارش شده است، انسان هم برای میمنت اتفاق های خوب و هم برای در امان ماندن از اتفاقات بد قربانی و یا صدقه بدهد.
که د ر این بخش مطابق با اقتضای سوال پاسخ می دهیم.
قربانی کردن و مهمان دعوت نمودن به عنوان عقیقه و یا ولیمه برای اتفاق هایی چون دعوت حج، بر پایی مراسم عروسی، خریدن خانه و یا ختنه و از این قبیل اتفاق هایی که مربوط به شادی است، مورد عنایت و سفارش شارع مقدس اسلام بوده است و نقل های تاریخی متعدد،آن را تایید می کند.
نقل شده است هنگام عروسی مولای متقیان پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود: يا على! عروسى بى‏مهمانى و وليمه نمى‏شود. در اين هنگام، «سعد» پيش قدم شد و گفت: من گوسفندى را براى پذيرائى ميهمانان تقديم مى‏كنم. گروهى از انصار هم چند صاع ذرّت فراهم آوردند. پيش از آنكه شب ميهمانى فرا برسد، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: با كسى راجع به وليمه بدون ملاقات من صحبت نكن. در اين هنگام، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: لگن و آفتابه‏اى براى وضو بياورند! پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله در آن ظرف وضو گرفت و آب وضويش را بر روى على عليه السّلام پاشيد و فرمود: بار الها! بركاتت را در وجود اين دو زوج و در آنچه در اختيار ايشان قرار مى‏گيرد و نسلى كه از آنها به ظهور مى‏رسد، مبارك گردان.(1)
این روایت تایید می کند هنگام عروسی که خود یک اتفاق مهم و شادی آور است، ذبح قربانی و با گوشت آن ولیمه دادن مورد عنایت شارع مقدس اسلام بوده است، هم چنانکه در روایت نقل شده بیان شده است.
عقیقه یعنی قربانی کردن
یکی از مستحبات مور د سفارش و موکد دینی عقیقه است، یعنی قربانی کردن که برای سلامتی وجود فرزندان صورت می گیرد،
توضیح این که: قربانی کردن به عنوان و نام" عقیقه" سنت دینی بوده است چنان چه این کار به طور مستقیم توسط شخص پیامبر گرامی اسلام صلوات الله علیه در مورد فرزندان حضرت زهرا سلام الله علیهم اجمعین انجام پذیرفت و از آن تاریخ تا کنون، این سنت حسنه برای اتفاق نیکی چون ولادت فرزندان در جامعه اسلامی اجرا می شود.
دراین باره نقل شده است:
هنگامی که حضرت زهرا سلام الله علیه امام حسين را به دنیا آورد و روز هفتم آن حضرت فرا رسيد پيامبر صلوات الله علیه دستور داد تا موهای سر مبارك امام حسين را تراشيدند و به وزن موى سرش‏ نقره صدقه دادند و براى آن بزرگوار عقيقه يعنى گوسفند قربانى كردند.(2)
امام صادق سلام الله علیه از پدرانش نقل فرمود كه امير المؤمنين عليه السّلام به ياران خود در يك مجلس چهار صد باب از چيزهائى كه دين و دنياى مسلمان را اصلاح ميكند بياموخت و فرمود:........، براى فرزندان خود روز هفتم (گوسفند قربانى كنيد و چون سرشان را تراشيديد هم وزن موى سرشان نقره به مسلمانى صدقه بدهيد كه رسول خدا نسبت به حسن و حسين و ديگر فرزندانش چنين رفتار فرمود (3)‏
ولیمه دادن:
امام هفتم از قول رسول گرامی اسلام نقل فرمود: وليمه در 5 مورد است نه غير آنها، در عروسى، در زایيدن، در ختنه كردن، در خريد خانه، در مراجعت از مكه(4).
این حدیث گرچه به طور مستقیم با موضوع قربانی بی ارتباط است، ولی به طور معمول در هر ولیمه مهمی قربانی و ریختن خون حیوان حلال گوشتی صورت می گیرد.
پی نوشت ها:
1. ساعدی محمد باقر فضائل پنج تن عليهم السلام در صحاح ششگانه اهل سنت،قم،انتشارات فیروزآبادی،سال 1374 هجری شمسی،چاپ اول، ج‏2، ص 394 .
2.نجفی محمد جواد، زندگانى حضرت زهرا عليها السلام، تهران، انتشارات اسلامیه،سال 1377 هجری شمسی،چاپ اول، ص 270.
3.شیخ صدوق،الخصال ترجمه فهرى زنجانی سید احمد، تهران، انتشارات اسلامیه،چاپ اول، ج‏2، ص 752.
4.شیخ صدوق الخصال، ترجمه كمره‏اى محمد باقر، تهران، انتشارات کتابچی،سال 1377 هجری شمسی،چاپ اول، ج‏1، ص 281.
‏