شرک

در ابتدا باید اشاره شود که دو نوع شرک وجود دارد،:
شرک جلی مثل شرک بت پرستان که در مقابل خدا بتی را می پرستند. شرک خفی مانند ریا و عدم اخلاص در کار ها است. آنچه در پرسش مطرح شده اگر هم از مقوله شرک تلقی شود شرک اعتقادی نیست چون شرک اعتقادی که از آن به شرک جلی یاد می شود سبب کفر و خروج از ایمان می شود. انسان در حال معصیت که بر اثر وسوسه شیطان و نفس اماره رخ می دهد ممکن است دچار شرک اخلاقی و شرک خفی بشود و این نو ع شرک از باب همان نکته ی است که در آیه ذیل بدان اشاره شده :" وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ"(1) بیشتر مومنان دچار شرک اند. بدیهی است که مراد از این شرک، شرک جلی و اعتقادی نیست بلکه شرک خفی است.
پی نوشت ها:
1. یوسف(12) آیه 106.