خداوند در آیات متعددی وعده فرموده که اگر توبه واقعی باشد، آن را می پذیرد. توبۀ واقعی به فرمودۀ امام علي - عليه السلام - بايد داراي چهار شرط باشد: «التّوبة ندم بالقلب، و استغفار باللّسان، و ترك بالجوارح، و إضمار أن لا يعود؛ (1) توبه، پشيمانى دل است، طلب آمرزش به زبان، ترك كردن گناه، و تصميم به عدم بازگشت به گناه».
اگر توبه اين ويژگي ها را دارا باشد، بخشش الهي نيز حتمي خواهد بود؛ زيرا خداوند بشارت داده که توبه را قبول مي کند و گناه را مي آمرزد:
«وَ هُوَ الَّذي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ؛ (2) او است که توبه بندگانش را مي‌پذيرد و از گناهان شان در مي گذرد».
باز مي فرمايد: «قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ؛ (3) بگو اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كردهايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مىآمرزد؛ زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است».
در نتيجه، اگر توبه واقعي باشد، يعني علاوه بر پشيماني از گناه، عزم بر اين باشد که ديگر گناه نكند، اميدوار باشد که خداوند توبه را پذيرفته است.
حتی اگر خود را ملتزم به انجام اعمال صالح و خیر نماید، آثار و گرد و غباری که براثر گناه بر دل و جان او نشسته، از بین رفته و سیئات به حسنات تبدیل می شود:
«إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئات؛ (4) حسنات، سيئات و آثار آن ها را از بين مىبرند».
در این هنگام است که خطاب « إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابينَ؛ (5) خداوند توبه کنندگان را دوست دارد»، شامل حالش شده و جزء دوستان خدا می شود.
سعی کنید با کمک گرفتن از خدای متعال و توسل به اهل بیت (ع) واجبات را انجام داده و از محرمات دوری کنید.
اگر مشکلی بود برایمان بیان کنید تا راهنمایی تان نماییم.
پی نوشت ها:
1. محمدی ری شهری، میزان الحکمه، انتشارات دارالحدیث، ج 1، ص 546، ح 2145.
2. شوري (42)، آيه 25.
3. زمر (39)، آيه 53.
4.هود (11)، آیه 114.
5. بقره (2)، آیه 222.
