با سلام واحترام .کسی که قصد ازدواج داشته باشد آیا بازگو کردن خطاها وگناهانی که انسان در گذشته مرتکب شده است برای طرف مقابل واجب است ؟ یعنی جزء حقوق طرف مقابل محسوب شده وجزحق الناس میشود؟گناهانی که از آنها برگشته وتوبه واقعی کرده است ؟
اگر انسان مرتکب گناه شد، وظیفه اش توبه است.
توبه از هر گناهی، دو رکن اساسی دارد:
1. پشیمانی از گناه؛
2. عزم بر ترک آن.
امام علی (ع) می فرماید: «توبه، به دل پشیمان شدن و به زبان آمرزش خواستن و به اندام ترک نمودن است».(1) بر این اساس، می توان گفت:
حقیقت توبه، پشیمانی از گناه و قصد و عزم جدی برای ترک آن است. اگر کسی به این حالت دست یافت، حقیقت توبه در او محقق شده است. توبه، هر گاه حقیقى و واقعى باشد و از اعماق جان برخیزد، واقعاً از گناهى که مرتکب شده احساس خجلت و ندامت کند و خود را در پیشگاه خدا شرمنده ببیند و در صدد کسب رضاى حق تعالى باشد، مقبول درگاه احدیت واقع شده و آثار و برکاتش نمایان مى گردد؛ هر چند گناه بزرگ یا بسیار باشد.
رسول اکرم فرمود:
«هر مرضی، دارویی دارد. داروی گناهان، استغفار و طلب عفو و آمرزش از خدا است». (2)
و خداوند در قرآن برای تمام گنهکاران باب توبه را باز کرده و فرموده است:
«قل یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسهم لا تقنطوا من رحمه الله ان الله یغفر الذنوب جمیعا؛ (3) ای پیامبر! به بندگان گناهکار و اسرافکار در گناه بگو که نباید از رحمت خداوند مأیوس شوید. آری خداوند تمامی گناهکاران را خواهد بخشید». (3)
پس با توبه واقعی، آرامش واقعی را به دست آورید.
نکته:
1. مبادا از گناهان گذشته خود به احدی، حتی همسر آینده تان صحبت کنید. انسان فقط و فقط باید در مقابل خدا اعتراف به گناهانش کند و از او طلب آمرزش کند و این ربطی به حقوق همسر ندارد و حق الناس نیست. برای پذیرفته شدن توبه، نه تنها نیازی به اقرار و گفتن این مسئله نزد شوهر نیست، بلکه بیان و اعتراف آن از چند جهت بار گناه شما را سنگین تر و زیادتر می کند. چه بسا پذیرش توبه را دچار مشکل سازد و یا آن را به تأخیر اندازد. توبه واقعی و قصد و تصمیم قطعی برای ترک همیشه آن و نزدیک نشدن به آن، کفایت می کند.
2. این که گذشته بد انسانی که از گذشته اش توبه کرده، نباید مانع از پیشرفت و فعالیت و امید او در زندگی آینده شود. بنابراین، اگر این گذشته به ذهن تان آمد، با تذکر و یادآوری وعده های خداوند که فرموده توبه توبه کنندگان را می پذیرد، این افکار را از خود دور کنید.
موفق باشید.
پی نوشت ها:
1. محمد محمدي ري شهري، ميزان الحكمه، ج 2، ص 997، ماده "ذنب"، دار الحديث، 1416 ق.
2. همان، ص 997.
3. زمر (39)، آیه 53.
