اگر ممكن است با آيات قران جواب دهيد

به یقین، همین گونه است. اگر چه در ابتدا همه انبیا در میان قوم خود و در یک منطقه مشخص رسالت خود را آغاز می نمودند، اما این به آن معنا نیست که ایشان رسالتی منطقه ای داشتند و بعد از ابلاغ فرامین الهی در منطقه خود، به گسترش و ترویج رسالت خویش در مناطق دیگر اقدام نکرده، به توسعه این معارف الهی نپردازند.
اسلام نيز در سرزمين حجاز و منطبق بر همان زبان نازل شد و تعاليم خود را در همان منطقه گسترش داد؛ اما به مرور زمان اين دين و آيين به همه مناطق ديگر گسترش يافت؛ چنان كه خود قرآن به صراحت به اين امر اشاره مي فرمايد و پيامبر خود را فرستاده اي براي همه مردم مي خواند:
«وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلاَّ کَافَّةً لِلنَّاسِ بَشیراً وَ نَذیرا ؛ (1) تو را جز براى این که عموم بشر را (به رحمت خدا) بشارت دهى و (از عذابش) بترسانى، نفرستادیم‏».
يا مي فرمايد:
«تَبارَکَ الَّذِی نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى‏ عَبْدِهِ لِیَکُونَ لِلْعالَمِینَ نَذِیراً؛ (2) جاوید و پر برکت است خداوندى که قرآن را بر بنده‏اش نازل کرد تا همه جهانیان را انذار کند».

پي نوشت ها:
1. سبأ (34)، آيه 28.
2. فرقان (25)، آيه 1.