شغل

به طور کلی، آنچه در معارف دینی به آن سفارش شده، خدمت به مردم و کارگشایی از ایشان است. در روایات بسیاری نیز به اهمیت آن اشاره شده است (1). بدیهی است خدمت به مردم، منحصر به کار خاص و یا محدوده خاص نیست.
رَسُولُ اللَّهِ صل الله علیه و آله و سلم فرمود :
"أَيُّمَا مُسْلِمٍ خَدَمَ قَوْماً مِنَ الْمُسْلِمِينَ إِلَّا أَعْطَاهُ اللَّهُ مِثْلَ عَدَدِهِمْ خُدَّاماً فِي الْجَنَّةِ؛ (2) هر مسلمانى كه به مردم مسلمان خدمت كند، خدا از خدمتكاران بهشتى به او عطا نمايد".
اما م صادق - علیه السلام - می فرماید :
"وَ مِنْ صَالِحِ الْأَعْمَالِ الْبِرُّ بِالْإِخْوَانِ وَ السَّعْيُ فِي حَوَائِجِهِمْ وَ فِي ذَلِكَ مَرْغَمَةٌ لِلشَّيْطَانِ- وَ تَزَحْزُحٌ عَنِ النِّيرَانِ وَ دُخُولُ الْجِنَانِ؛ (3) يكى از اعمال نيك، خدمت به برادران است و اين كه در حوائج آن ها كوشا باشند. اين اعمال شيطان را از آدمى دور مى‏كند و از آتش دوزخ دور مى‏گرداند و وارد بهشت مى‏كند".
همان گونه که در روایت اخیر اشاره شد، خدمت به مردم، منحصر به کار خاص و یا محدوده خاص نیست؛ بلکه تمام کارهایی را که در راستای رفع حوائج مادی و معنوی بندگان خدا صورت پذیرد، شامل می شود.
بنابراین، انسان در هر لباسی که باشد و هر شغلی که داشته باشد، مهم آن است که خدمت گزار به بندگان خدا باشد. اگر بتواند در شغل خود، گره ای را باز کند و خدمت به مردم کند، توانسته بهترین اعمال را انجام دهد.
موفق باشید.

پی نوشت ها:
1. حسن بن ابى الحسن ديلمى، إرشاد القلوب، انتشارات شريف رضى، 1412 هجرى قمری، ج ‏1، ص 142.
2. ثقة الاسلام كلينى، الكافي، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 هجرى شمسى، ج ‏2، ص 207.
3. ‏ابوالفضل على بن حسن طبرسى، مشكاة الأنوار، كتابخانه حيدريه نجف اشرف، 1385 هجرى قمری، ص 82.