سوال

سلام از اینکه با حوصله جواب منو دادین ممنونم.اما به این حرفامم گوش کنید
من وقتی به طور عادی بول میکنم یعنی، همان حالتی که نفس به صورت طبیعی نیست اول با فشار بول خارج میشه وبعد کم کم مقدارش کم میشه وقتی که دیگه وا ایستاد چند تا رفلکس عصبی به آلتم وارد میکنم که اگه چیزی مونده بریزه بیرونوبعد استبرا میکنم .اما اگر چند دقیقه بعد به خودم فشاری محکم بیاورم یعنی زوری بیش تر از زور اول طبیعی بزنم، بازم ازم بول خارج میشه اگه چند دقیقه دیگه بازم زور بزنم بازم مقداری میاد.

حاج آقا سوالای زیادی در مورد استبرا تو ذهنمه اینکه آیا موقع استبرا فشاری که با انگشتام به هر ناحیه میارم آیا کمه یا زیاد.وقتی تو حمام میخوام استبرا از منی وبعد دست بکشم واستبرا از بول کنم چون دستام وآلتم خیسه ،خوب دست کشیده نمیشه.یا وقتی که از حمام میام بیرون وبعد مثلا یه ساعت میخوام برم دستشویی وبعد بول استبرا کنم دیدید که پوست یه حالتیه ودست به سختی کشیده میشه پس استبرای من خوب انجام نشده.یا اینکه واقعا موقع استبرا وقتی دارم از بیخ آلت تا ختنه گاهو میکشم دیدید که با فشاره وبه علت اینکه آلت در حالت غیر نعوظ شل ودارای پوست انعطاف پذیره،پس فکر میکنم واقعا دست کشیده نمیشه واینه همون پوست انعطاف پذیر آلته که فقط دار با انگشتای من جلو عقب میشه.که به نظر من انگشت شصت که روی آلته کشیده میشه اما انگشتی رو که زیر آلت میذارم تنها داره پوست ارتجاعی آلتو جلو عقب میکنه پس استبرام غلطه.

درد من اينه که هروزي که از اون ماجرا ميگذره يه فکر واظطراب جديدي برام به وجود مياد.
الان فکر ميکنم چون بيضه ها ناحيه اي هستند که عرق ميکنن پس وقتي اين دستمالو بين سر آلت وبيضه ها مگذارم عرق به اين دستمال سرايت کرده وبول رو به بيضه ها منتقل ميکنه وهمش بايد بشورم.وهروز برام مسائل جديد تري داره پيش مياد.
حاج آقا اين مسئله بول تنها يکي از مشکلات روزمره ي منه من در نماز،روزه،غسل،رطوبت داشتن چيز نجس،اينکه آيا رطوبت به مقدار کافي است يا نه ،طهارت ،شستن چيز نجس و... .
و هزاران کار روزمره اي که پيش رو دارم يک دفعه يه فکري به سرم و يه حالت اظطرابي تو دلم ايجاد ميشه و نميتونم به خيلي هاش جواب نه بگم.
حتما بازم ميگين شک است وتا يقين حاصل نشود مثلا نجس نيست.
آري گير من همين جاست که اصلا ميمونم که اين کارام شکه يا نه .اصلا شک ميکنم که شک ميکنم.يه صدايي يا يه چيزي نميدونم تو دلم ميگه که: تو فکر ميکني مثلا اين نجس نيست اما اگه نجس باشه چي.کلا درد من اينه که نميدونم يقين و شک چيه؟بعضي ها ميگن وسواسي شدي اما يه چيزي تو وجودم وناحيهي سينه ام ميگه نه!
مثلا ميرم توالت و بعد بول احساس شديدي ميکنم که ذرات بول به ناحيه ي باسنم ميخوره گاهي اوقات ميخوام بگم که من مطمئن نيستم که پاشيده اما تو دلم آشوب ميشه و ترس و اظطرابي وجودمو ميگيره و جرات اينکه بهش بگم نه رو ندارم وميترسم.وباخودم ميگم اگه نشوري فرداي قيامت بايد باز خواست بشي که چرا به اين مسئله توجه نکردي،يا اينکه اگه نجس باشه و اعتنا نکني، ميري و جاهاي ديگر اتاقو تو خوابگاه نجس ميکني وفرداي قيامت بايد جواب گوي اعمال هم اتاقيهاتم باشي و... امثال فکرها واسترسها که خيلي زيادن.
گاهي هم بي اعتنايي ميکنم اما دقايقي بعد که از اون عمل گذشته يه اظطرابي وجودمو ميگيره وهمش مثل کرمي که تو دندونه، اذيتم ميکنه ودر اين مواقع يا بايد مثلا برم تطهير کنم و يا بيخيال بشم واين مسئله چند روز لذت زندکيمو ميگيره وهمش اين سوال تو ذهنمه که آيا مثلا اون روز اون کارو که بيخيالش شدي پاک بود يا نجس.
ومن حرف زياد دارم و اميدوارم با خواست خدا يکي يکي سوالامو از طريق شما به جواب برسونم.اما از همه مهمترش همون مسئله بول واتفاقاتي است که پيرامونش مي افته. ميخوام خودکشي کنم چون ميدونم جهنمي ام وموندن تنها پروندمو سياه تر ميکنه و اين زندگي بي لذت اين جوري معني نداره اما جرئتشو ندارم.کمکم کنيد