دفن میت

نکته اول اینکه :مسائلی که مربوط به حوزه احکام می باشند تعبدی هستند.به همین سبب اگر بدنبال علت یا حکمت حکمی از احکام الهی هستیم تنها از طریق قرآن و روایات معصومین(ع) که عالم به احکام و مصالح و مفاسد واقعیه ماورائ احکام هستند می توانیم به حکمت بعضی احکام دست پیدا کنیم.البته گاهی می شود بعض مصلحتها را و لو در بیانات معصومین هم نیامده باشند. اما با ظن و گمان مطرح کرد. ولی باید توجه داشت که احتمالات را نباید به دین و احکام دینی تحمیل کرد.
نکته بعد اینکه در متون رواییی آن حدی که ما تفحص کردیم در این زمینه چیزی نیافتیم الا یک روایت که آن هم ارتباطی با علت و یا حکمت مسئله نداشت. فقط اشاره ای به اصل تشریع و کیفیت دفن داشت. اما در عین حال می توان استظهاراتی کرد. بدون اینکه نسبتی به دین بدهیم و آن اینکه:
رو به قبله قرار دادن خود نوعی تعظیم شعائر بوده و اهمیت قبله را در بین مسلمین تاکید می کند و اشاره به این مطلب دارد که مسلمانان در همه کار ها به یک مبدا و یک ملجا توجه داشته و حیات ومماتشان را بر اساس آن تنظیم می کنند و این امر رمز وحدت مسلمانان است.
از طرف دیگر این امر اشاره ای لطیف برای بازماندگان و اقربای میت نیز دارد مبنی بر تنذیر و تبشیر به این امر که همه ما به سوی خداوند باز خواهیم گشت. (انا الیه راجعون)
بنا براین، از منظراندیشه دینی چون انسان با مردن نیست و نابود نمی شود. بلکه مرگ مقدمه است به سوی جهان ابدیت که مومن در جوار الهی قرار می گیرد. پس سزاوار است که با احترام وآداب خاص و رو به قبله(کانون توحید وخدا پرستی) قرارداده شود تابیشتر از فیض و رضوان پروردگار آفرينش بر خوردار گردد.