آیا واقعا انسان مسلمون و مؤمن آرامش بیشتری دارد یا کسی که خود را تابع ومقید به ارزش ها و هنجارهای دین به خصوصی نمیداند ؟؟

بی تردید انسان مسلمان و مؤمن و مقید به رعایت مسائل شرعی نسبت به کسی که خود را تابع ومقید به ارزش ها و هنجارهای دین به خصوصی نمی داند، آرامش واقعي و مطلوبتري دارد. در منابع دینی نیز بر این مساله تاکید شده است. قرآن مجید، عامل آرامش را در ذکر و یاد خدا می‌داند:
ألا بذکر الله تطمئن القلوب؛ آگاه باشید تنها با یاد خدا دل‌ها آرامی می‌گیرد. (1)
در روایات معصومان نیز به این نکته پرداخته شده. امام علی (ع) می‌‌فرماید:
"ذکر الله جلاء الصدور و طمأنینه القلوب؛ یاد خدا روشنی بخش سینه‌ها و آرام‌بخش دل‌هاست". (2)
امام سجاد (ع) می‌فرماید: "فلا تطمئن القلوب إلاّ بذکرک؛ دل‌ها جز به یاد تو آرام نگیرد". (3)
منظور از ذکر خدا،‌صرف ذکر زبانی نیست. بلکه یاد دل است؛ یعنی همواره به یاد خدا بودن و در همه‌ امور به او فکر کردن.و احساس ميكند همه كاره عالم به او توجه دارد و در همه شرايط زماني و مكاني هواي او را دارد. لذا احساس نمي كند تنها است. بلكه خداي رب العالمين با اوست لذا احساس كمبودي نمي كند، البته اگر کسی در عین رفاه یاد خدا را فراموش نکند و به غفلت مبتلا نشود و به وظیفه انسانی و اسلامی خود عمل کند و از دنیا طلبی و حرص و تعلقات مادی خود را برهاند، می‌تواند از کیمیای آرامش برخوردار باشد.
قرآن مجید می‌فرماید: «کسانی که ایمان آوردند و ایمان خود را به ظلم و ستم نیالودند، ‌در آرامش و امنیت‌اند».(4)
لقمان حکیم به پسرش گفت: «يَا بُنَيَّ إِنَّ الدُّنْيَا بَحْرٌ عَمِيقٌ قَدْ غَرِقَ فِيهَا عَالَمٌ كَثِيرٌ فَلْتَكُنْ سَفِينَتُكَ فِيهَا تَقْوَى اللَّهِ وَ حَشْوُهَا الْإِيمَانَ وَ شِرَاعُهَا التَّوَكُّلَ وَ قَيِّمُهَا الْعَقْلَ وَ دَلِيلُهَا الْعِلْمَ وَ سُكَّانُهَا الصَّبْر؛ (5)
دنیا دریای ژرفی است که انسان‌های زیادی در آن غرق شده‌اند. تقوا کشتی تو است. آن کشتی که پر از ایمان است. بادبان‌های آن، توکل به خدا؛‌ نگهبان و پاسدارش، ‌عقل و فکر؛ راهنما و ناخدایش، علم و تدبیر و سکان آن بردباری و تحمل است».
بنابراین تقید به ارزش ها و هنجاری های دین مهمترین عامل در کسب آرامش هستند.
از سوی دیگر بر اساس مفاهیم دینی، غفلت از خدا و عدم تقید به هنجارهای دینی، منشأ ناآرامی است. قرآن مجید می‌فرماید: "مَن أعرض عن ذکری فإنّ له معیشه ضنکاً؛(6) هر کس از یاد من روی بگرداند، زندگی سختی در پیش خواهد داشت".
از جایگاه الا بذکرالله تطمئن القلوب پرسیده اید . برای روشن شدن مفهوم و جایگاه آن می توان نخست به منشا ناآرامی ها توجه نمود. منشا ناآرامی در وجود انسان، ترس از آینده مجهول، نرسیدن پاسخ به نیازهای واقعی روح مانند علم، قدرت، زندگی بی نقص و در اختیار داشتن آنچه آرزو دارد است.
بخش دیگر ناآرامی ها ترس از مخاطرات، فقر، ناامنی، رانده شدن و .......،و بخشی هم مربوط به نفس لوامه (وجدان) است که به خاطر لغزش ها و گناهان، انسان را در بیم و هراس از عاقبت آن، قرار می دهد و سرزنش می کند.
مهم‌ترین عاملی که در پیدایش ناآرامی روحی، هم چنین در ایجاد سلامت روحی و فکری مؤثر است، نوع بینش و تفکر و نگاه و ارتباط فرد با جهان و اطرافیان و جامعه در مورد گذشته و آینده خویش است.
اگر اندکی بیندیشیم، درمی‌یابیم که چگونگی توجیه و تفسیر پیش آمدها و حوادث، رابطه ‌مستقیمی با میزان ناراحتی،‌افسردگی، دل‌تنگی یا اعتماد به نفس و خودباوری و تحرک و اراده، در نتیجه نشاط و سرور و آرامش روحی و روانی دارد.
از این رو خدا باوران باید پیوسته از راه افزایش معرفت و شناخت خدا، تقویت روحیه حق شناسی و حق‌پذیری،‌نیز از راه اهتمام به عمل صالح، توجه و تفکر در مورد حسابرسی روز قیامت، مناجات و راز و نیاز با خدا به خصوص در سحر، احساس مسئولیت و دلسوزی و خدمت‌رسانی به بندگان خدا، دیدار و همنشینی با علمای پارسا و نیکوکاران،ایمان‌شان را استوار کنند.
پرسشگر گرامی
مطمئن باشید تنها با وصل به خدا و بریدن از تعلقات مادی احساس آرامش خواهید کرد. زیرا تنها یاد خدا و پایبندی به دستور الهی در همه عرصه ها و زمینه ها - است که می تواند آرامش حقیقی و مطلق ایجاد کند .
دکتر کارل (جراح دانشمند و فیزیولوژیست محقق فرانسوی و گیرنده جایزه نوبل) می‌گوید: دعا و نماز قوی‌ترین نیرویی است که انسان می‌تواند تولید کند. نیرویی است که چون قوه جاذبه به زمین، وجود حقیقی و خارجی دارد. (8)
در جای دیگر می‌گوید: نیایش را نباید با رفاه هم ردیف دانست، ‌زیرا نیایش در همین حال که آرامش را پدید آورده است، به طور کامل و صحیحی در فعالیت‌های مغزی انسان یک نوع شگفتگی و انبساط باطنی و گاه قهرمانی و دلاوری را تحریک می‌کند.
امیدواریم پاسخ سوالتان را گرفته باشید در غیر این صورت می توانید با بخش تلفنی این مرکز به شماره (09640) تماس گرفته و از راهنمایی مشاوران این مرکز بهره بگیرید.

پی‌نوشت‌ها:
1. رعد (13) آیه‌ 28.
2. محمدی ری شهری، میزان الحکمه،4جلدی، انتشارات دار الحدیث، ج 2، ص 972.
3. مفاتیح الجنان، مناجات الذاکرین.
4. انعام (6) آیه ‌82 .
5. ثقه الاسلام كليني، كافي، دار الكتب الاسلاميه، تهران، 1365 ه.ش .ج 1، ص 15 .
6. طه (20) آیه 124 .
7. دیل کارنگی،‌ آیین زندگی، ترجمه جهانگیر افخمی، ‌ص 193.
8. کارل،‌نیایش، ترجمه دکتر شریعتی، ص 62.