ازدواج با کسیکه مرتکب عمل خلاف عفت شده

ازدواج با کسی که زنا کرده، حرام نیست؛ بلکه مکروه است. البته اگر توبه کند، می توان با او ازدواج کرد.
شاید منشأ سؤال شما این آیه باشد: «الزَّانِی لاَ یَنکِحُ إِلَّا زَانِیَةً أَوْ مُشْرِکَةً وَالزَّانِیَةُ لاَ یَنکِحُهَا إِلَّا زَانٍ أَوْ مُشْرِکٌ وَحُرِّمَ ذلِکَ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ؛ (1) مرد زنا کار، جز با زن زناکار یا مشرک ازدواج نمی کند... ». مفسران در این مورد دو تفسیر ارائه کرده‌اند که در صورت تمایل در مکاتبات بعدی به آن می پردازیم.
در هر صورت، اگر کسی که مرتکب عمل خلاف عفت شده، مشهور به این عمل نباشد، یا از اعمال گذشته خود کناره‏گیرى کرده و تصمیم بر پاکى و عفت گرفته، اثر توبه خود را نیز عملاً نشان داده‏، ازدواج شرعاً بدون مانع است. (2)
چند نکته:
1. خواهر گرامی! در نامه خود نوشته اید: "مشکل این است که این آقا پایبندی به مسائل مذهبی ندارد."
یکی از ملاک های ازدواج موفق، تناسب همتایى و کفو همدیگر بودن زوجین است.
این ملاک، از حساس ترین نکاتى است که باید در انتخاب همسر مورد توجه قرار گیرد. همتایى و تناسب زوجین، از جنبه هاى مختلف است؛ از جمله تناسب همتایى و کفو همدیگر بودن زوجین در تدین و میزان پایبندى به دستور شرع؛ زیرا انسانى که دین ندارد، هیچ ندارد. انسان بى دین، در حقیقت مرده متحرک است. کسى که به دین که اصلى ترین مسئله زندگى است، پایبند نباشد، هیچ تضمینى وجود ندارد که به رعایت حقوق همسر و زندگى مشترک نیز پایبند باشد. انسان دیندار هرگز نمى تواند با همسر بى دین کنار بیاید و با هم زندگى سعادتمندانه اى داشته باشند. البته منظور از دینداری و تدیّن این است که اسلام را با جان و دل پذیرفته و در عمل به آن کوشا باشند؛ نه تدین سطحی و بی ریشه و بی عمل. پیامبر (ص) به شخصی که می‏خواست ازدواج کند، فرمود: "علیک بذات الدین؛ (3) بر تو باد که همسر دیندار بگیری".
بر این اساس، در انتخاب ایشان به عنوان همسر دقت بیش تری کنید. براى این که بتوانید به یک تصمیم صحیح و عاقلانه اى برسید، بهتر است با افراد مورد اعتماد مثل والدین، یا اقوام نزدیک دلسوز و عاقل و داراى تجربه مشورت کرده و با دقت کافى تصمیم مناسبى اتخاذ شود.
2. خواهر گرامی! در نامه خود نوشته اید :"این آقا اعتراف کرده که به مدت سه ماه با خانمی رابطه غیر اخلاقی داشته (به دفعات زیاد)".
ظاهر عبارات شما حاکی از آن است که اصرار شما به اعتراف صادقانه خواستگارتان، در جایی که او گناهان خود را مخفی داشته و از آن ها توبه نموده است، او را به این اعتراف واداشته است. اگر چنین بوده، لازم است بدانید اصرار شما به اعتراف صادقانه، از اساس بی مورد و غلط بوده است و بهتر بود شما این کار را نمی کردید؛ زیرا اگر شما اصرار بی جهت به اعتراف صادقانه خواستگارتان نمی داشتید، شاید اگر با او ازدواج می کردید، مشکلی پیدا نمی کردید؛ ولی حالا که شما از گذشته او آگاه گردیده اید، مسلماً دیدتان نسبت به او تغییر یافته است. اگر با او ازدواج کنید، چه بسا ممکن است ناخواسته نگاه تحقیرآمیز به او داشته باشید و یا عملاً در برخی وقایع زندگی، گذشته او را به رخ او بکشید و او را تحقیر و سرزنش و شماتت نمایید و بدین وسیله، باعث آزار و اذیت خود و همسرتان گردید. این می تواند زمینه اختلافات و ناسازگاری گردد و قطعاً به نفع هر دوی شما نیست.
3. در صورتی که تصمیم به ازدواج با ایشان گرفتید، لازم است مطمئن شويد كه اين فرد (خواستگار) به رفتارهاي نابهنجار سابق خود باز نمي گردد. در این زمینه، بهترين روش، همان آزمون هاي روان شناختي هستند كه می توانید در مکاتبات بعدی در این باره بپرسید تا پاسخ دهیم.
در صورت نیاز به توضیحات بیش تر، می توانید در مکاتبات بعدی بیان بفرمایید و یا با تلفن ما به شماره (09640) تماس گرفته و از راهنمایی های مشاوران این مرکز بهرمند شوید.
پی ‌نوشت ‌ها:
1. نور (24)، آیه 3.
2. آيت ا... ناصر مكارم شيرازي، تفسير نمونه، دار الكتب الاسلاميه، طهران، 1362 ه.ش، ج ‏14، ص 366.
3. ثقه الاسلام كليني، الكافي، دار الكتب الاسلاميه، طهران، 1365 ه.ش، ج 5، ص 332 .