این عبارت را خداوند به کار می برد و از برکت بی نهایت خود در خلقت انسان خبر می دهد تا انسان را به اهمیت و جایگاهش توجه دهد و شاکر گرداند و به سوی خود جلب نماید.
فقط در مورد بنی آدم می فرماید : "کرّمنا = گرامی داشتیمش" (1) و فقط در مورد اوست که می گوید: "در بهترین اندازه ها و مقدارها = احسن التقویم" (2) خلقش کردیم و بالاخره با این که مخلوقات خدا بی شمارند از عرش ، كرسى ، لوح ، قلم ، ملائكة ، نجوم ، سموات و ارضين؛ ولی فقط بعد از خلقت اوست که می فرماید : "تبارک الله رب العالمین =پر برکت است پروردگار جهانیان" تا اعلام کند که این موجودی ویژه است و مورد عنایت خاص است و خلقت او با خلقت سایر موجدات ملکی و ملکوتی تفاوت دارد و خدا در او ظرفیت ویژه قرار داده و به قله ای صعود خواهد کرد که غیر او از موجودات بدان قله صعود نتوانند کرد:
بزرگ و پر بركت است خدايى كه بهترين خلق كنندگان است. آفرين بر اين قدرتنمايى بى نظير كه در ظلمتكده رحم اين چنين تصوير بديعى با اين همه عجائب و شگفتيها بر قطره آبى نقش مىزند. آفرين بر آن علم و حكمتى كه اينهمه استعداد و لياقت و شايستگى را در چنين موجود ناچيزى ايجاد مىكند، آفرين بر او و بر خلقت بى نظيرش. (3)
این عبارات برای آگاهی دادن به این واقعیات است تا انسان قدر خود را بداند و راه بیابد و به عبودیت و کرامت و خلافت برسد.
پی نوشت ها:
1. اسراء (17) آیه 70.
2. تین (95) آیه 4.
3. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، تهران، 1374 ش، ج 14، ص 209.
