باسلام وعرض خداقوت به شماعزیزان
بنده پسری دارم 20 ساله امسال وارددانشگاه شده بلحاظ خانوادگی مذهبی هستیم ازسن 14سالگی نمازش رامرتب خوانده وترک نکرده وهمچنین روزه هایش راکامل گرفته اما اززمانی وارددانشگاه شده نسبت به نمازکم توجه شده صبح بیدارش میکنم یا دروقتهای دیگرکه درموردنمازسئوال میکنم منکرترک نمازنمی شودونمازش رامیخواندولی اگرچیزی نگوییم نمازنمی خواندوخودش رابکاری مشغول میکندچندباری هم گوشی همراهش وفلشش راچک کردم فیلمهای ناجوری داشته و بدون اینکه سایراعضای خانواده متوجه شوندمواردراپاک کردم و باهاش درخلوت صحبت کردم وهشدارهای لازم رابهش دادم وسعی کردم رازدارش باشم .پیشنهادازدواج هم بهش دادیم قبول نمی کندمیگویدتادرسم راتمام نکنم یالااقل کاردانی رانگیرم ازدواج نمیکنم
چون این موضوعی جدیداست وحدود2ماهی است پیش آمده سعی کردم برخوردمستقیم نداشته باشم که خدای ناکرده وضع خرابترشودلذاخواهشمندم راهنمایی لازم رابفرمایید .پسرم 20 ساله است مقلدآیت الله خامنه ای است درمنزل 2برادردیگرهم داردکه کوچکترازخودش هستندومقیدبه
انجام واجبات. ضمنافاصله سنی بنده هم باپسرم 18ساله وکاملاشرایطش رادرک میکنم .لطفاجواب سئوالم رابه پست الکترونیکم ارسال بفرمایید.متشکرم
اینکه پسرتان را درک کرده و با ایشان برخوردی قهرآمیز نداشته اید بسیار خوب است. اما راجع به فیلم هایی که در گوشی و فلش ایشان دیده اید وظیفه تان را انجام داده اید و باید بدانید یکی از عوامل سستی در نماز هم همین است یعنی کسی که لذت های حرام در دلش می رود به سختی می تواند لذت ارتباط با خدا را درک کند و یا چون چند بار گناه کرده خود را لایق عبادت و ارتباط با خدا نمی داند و عبادتش را بی فائده می پندارد و راه درمان این مسئله همان دوری از محرک های جنسی و فیلم های محرک است و اگر دیدید این مسئله تکرار می شود و فرزندتان نمی تواند دراین زمینه خود را کنترل کند حتما باید به فکر ازدواج ایشان باشید و ایشان را تشویق به این امر کنید و با دلائل محکم ایشان را به ازدواج متمایل کنید.
اما راجع به نماز خواندن ایشان چند کار می توانید انجام دهید:
1- او را با انسان های فرهیخته و عالم در مسایل دینی یا مراکزی مانند این مرکز جهت طرح مسایل دینی آشنا کنید.
2- رفتار محبت آمیز خود را با فرزند بیش تر کنید. این موضوع به عنوان یک عامل روانی می تواند تأثیر گذار باشد.
3- نسبت به باورها و اعتقادات دینی ،خود را راسخ نشان دهید. عبادات خود را با تقید و مراقبت داشته باشید.برای او دعا کنید. به صورت غیر مستقیم بفهمانید که برای او بسیار ناراحت و اندوهگین هستید.
4- چنانچه امکان یافتن خانواده مذهبی و رفت و آمد باآن ها را دارید، حتمآً سعی در برقراری ارتباط با آن ها نمایید.
5- ایشان را تشویق به مطالعه دین از منابع اصیل نمایید، کتاب های زیر را جهت مطالعه در مورد نماز پیشنهاد می کنیم :
1- نماز عارفانه، جواد محدثی.
2- پرورش در پرتو نیایش، حسنعلی نوری ها.
3- نماز زیباترین الگوی پرستش، غلامعلی نعیمآبادی.
4- نماز از دیدگاه قرآن و حدیث، موسوی لاهیجی.
5 - نماز، حسین انصاریان.
از نظر شرعی وظیفه دارید که با اخلاق نیک و زبان ملایم او را نصیحت کنید . امر به معروف و نهی از منکر کنید. کار را به دعوی و مجادله نرسانید. فقط به تذکر و نصیحت با اخلاق نیک و بدون خشونت اکتفا کنید. روشن است که امر به معروف برای تبدیل به وضعیت بهتر و نیکوتر است .پس اگر تا به حال چند بار تذکر داده اید، و گفتن شما تاثیری نداشت تکلیفی دیگر ندارید. بهتر است مدتی در این باره با ایشان گفتگو نکنید.چون اگر با تندی روی این مسئله پا فشاری کنید، ممکن است لج بازی کند. دیگر به حرف های شما توجه نکند.
همیشه با زبان نمی توان افراد را اصلاح کرد. تبلیغ عملی موثرتر از تبلیغ زبانی است. به نماز اول وقت خود اهمیت دهید و مقید باشید در اول وقت نمازتان را بخوانید ودر روزه و نماز و مسائل دینی مقید باشید .
سعی کنید از این به بعد از توصیه و نصیحت - که نوعی نگاه از بالا به پایین میباشد - در مورد نماز و مسایل دیگر مذهبی به فرزندتان که باعث موضعگیری منفی وی میشود ، بپرهیزید ، زیرا اثر معکوس خواهد داشت و شما را از اقدامات بعدی محروم میسازد.
تلاش نمایید از زیر نظر گرفتن و کنترل رفتارهای او برای مدتی بپرهیزید . وانمود کنید دیگر حساسیت نسبت به رفتار او ندارید . به یک نحوی اعتماد سابق را به او پیدا کردهاید. اما خوش رفتاری و نیکی و احسان نسبت به او را بیش تر کنید.به گونه ای با فرزند خود رفتار کنید که جذب اخلاق شما گردد .






