اغیبت

دغدغه شما نسبت به مسائل دینی را می ستاییم و برای تان آرزوی توفیق الهی و هدایت در صراط مستقیم داریم. پاسخ سؤال شما، از تعریف دقیق غیبت روشن می شود. غیبت، عبارت است از ذکر عیوب نهانی شخص. (1) طبق این تعریف، در ماهیت غیبت دو مؤلفه دخیل است: اول این که جزء عیوب باشد. دوم آن که جزء عیوب پنهان از دید مردم باشد.
از روایات بر می‌آید که غیبت سه رکن دارد:
1ـ سخنی را در پشت سر کسی بگوید؛
2- باید ذکر عیوب پنهان باشد؛
3- اگر غیبت شونده آن را بشنود، ناراحت شود. (2)
در نتیجه از تعریف استفاده می شود که غیبت در مورد عیب شخص است نه حسن و خوبی او، پس تعریف و تمجید،و همچنین سخنی که عیب و نقص شخص نباشد غیبت نیست.
موفق باشید.
پی نوشت ها:
1. امام خمینی، المکاسب المحرمة، ج 1، ص 396.
2. مکارم شیرازی، اخلاق در قرآن، مدرسه امام علی بن ابیطالب، قم، 1382ش، ج3، ص108.