لطفاً در مورد آیه 44 سوره انعام توضیح دهید و بفرمایید که گرفتاری که در این آیه آمده در دنیا است یا آخرت؟
به نام خدا
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
آیه مورد نظر به شرح زیر است:
فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ
(آرى،) هنگامى كه (اندرزها سودى نبخشيد، و) آنچه را به آنها يادآورى شده بود فراموش كردند، درهاى همه چيز (از نعمتها) را به روى آنها گشوديم تا (كاملا) خوشحال شدند (و دل به آن بستند) ناگهان آنها را گرفتيم (و سخت مجازات كرديم) در اين هنگام، همگى مأيوس شدند (و درهاى اميد به روى آنها بسته شد).
این آیه راجع به سنت "استدراج" و عذاب استیصال است. خداوند ابتدا به مصیبت های هشدار دهنده که بعد از بعثت پیامبران پیش می آید تا امت ها متنبه شوند و ایمان آورند و از مخالفت با خدا و پیامبر دست بکشند ، اشاره می کند بعد می فرماید وقتی این مصیبت ها آنان را بیدار نکرد و از غفلت به در نیاورد و آنان ، خدا و نعمتهایش را به فراموشی سپردند و از آن غافل شدند ، خداوند هم آنان را به مکر گرفت و باب نعمت های دنیاییی خود را بر آنان گشود تا به تدریج در کفر و فساد و ظلم غرق شوند و به ناگاه آنان را به عذاب انتقام گرفت و نابود کرد.
این عذابی که بعد از دوره استدراج شامل حال کافران معاند و فاسد می شود ، در این دنیا است که طومار وجود آنان را در هم می پیچد و نامشان را از صفحه وجود محو می کند و امت بعدی را جایگزین آنان می سازد.
پی نوشت ها:
1. رک : طباطبایی ، المیزان ، ترجمه موسوی همدانی ، قم ، انتشارات اسلامی ، 1374 ش ، ج 7 ، ص 129- 132.
