بر اساس آموزه های دینی در جامعه اسلامی افراد بی دین که پیرو هیچ یک از ادیان آسمانی نبوده و کافر محسوب می شوند ،برای زندگی در جامعه اسلامی دارای محدودیت هائی می باشند. جهت زندگی در جامعه اسلامی ملزم به رعایت آن می باشند،اگر چه حق حیات داشته و از مکانات اولیه جامعه بر اساس ضوابط قانونی بهره می برند، لکن از آزادی های قانونی که پیروان ادیان الهی در جامعه اسلامی دارند، بر خوردار نمی باشند.(1) در اصل سيزدهم قانون اساسي آمده است:
«ايرانيان زرتشتي، كليمي و مسيحي تنها اقليت هاي ديني شناخته مي شوند كه در حدود قانون در انجام مراسم ديني خود آزادند و در احوال شخصيه و تعليمات ديني بر طبق آيين خود عمل مي كنند.» اما با توجه به اصل فوق، تنها پيروان سه دين يهودي، مسيحي و زرتشتي به رسميت شناخته شده اند. اما، مشركان و پيروان دين هاي غیر الهی و ساختگي به رسميت شناخته نمي شوند و از حقوق اقليت هاي مذكور در اصل سيزدهم بهره مند نخواهند شد.(2) حق آزادی عقیده و نشر اعتقادات خود را در جامعه اسلامی ندارند، زیرا اسلام علاوه بر امور مادي، به امور معنوي جامعه نيز توجه دارد. مسلمانان را از ایجاد ارتباط با افرادی که به هيچ ديني پاي بند نيستند، بر حذر می دارد ،سخت گيري اسلام نسبت به اين افراد، بدان معنا نيست كه اسلام براي «انسان ها»، احترامي قائل نيست. از ديد اسلام، همه ي انسان ها برابرند، ولي اعطای آزادی کامل در جامعه اسلامی به چنین افرادی براي پيشبرد و گسترش اهداف اسلام در جهت هدایت انسان به مسیر کمال و سعادت ابدی ،ناسازگار است(3) ،زیرا همه افراد مسلمان در شناخت احکام اسلام یکسان نیستند. امکان انحراف افراد سست ایمان و یا تازه مسلمان در اثر تبلیغات مسموم وجود دارد . پيامبر اكرم-صلي الله عليه وآله-نیز گر چه در سيره عملي اش، با پيروان اديان آسماني مثل مسيحيت و يهوديت رفتار مسالميت آميز داشت،(4) امّا با افراد بی دین و بت پرست و با افکار آن ها مبارزه سرسختانه داشت، چون كه بت پرستي، دين محسوب نمي شود ،بلكه يك انحراف و گمراهي آشكار است كه وظيفه الهي پيامبر-صلي الله عليه وآله- ايجاب مي كرد كه در مقابل آنان آرام ننشيند.(5)
پی نوشتها:
1. مكارم شيرازي، تفسير نمونه، ج 1، ص 289.
2. شعباني، حقوق اساسي و ساختار حكومت جمهوري اسلامي ايران، تهران، اطلاعات، 1378، ص 88 و 118.
3. مارسل بوازار، اسلام و حقوق بشر، ترجمه محسن مؤيدي، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، 1358، ص 103 ـ 106.
4. بقره(2) آیه 62.
5.حقوق اساسي و ساختار حكومت جمهوري اسلامي ايران، ص 88.
