با سلام
از صميم قلب دعايتان مي‌كنم و مشكلات زيادي را با پاسخ هاي شما حل نموده‌ام.
من بنده‌اي هستم كه به خدا و رسولش و امامان و معاد و قيامت و بهشت و دوزخ همه اعتقاد كامل دارم نماز و روزه‌هايم را تا كنون خوانده و گرفته‌ام سعي‌ام هم اينست كه به همه‌ حلال و حرام هاي خدا احترام بگذارم مي خواهم يقين حاصل كنم كه اهل بهشت مي‌شوم مي‌ترسم با اميدي واهي راهي آن دنيا شوم و ببينم گناهاني در پرونده‌ام است كه من غافل از آن بوده ام يا با سوالاتي مواجه شوم كه اصلا به فكرم در اين دنيا نمي‌رسيده است لطفا راهنمايي ام كنيد تنها گناهي كه نتوانسته ام كامل تركش كنم غيبت است چون در جامعه‌ام اگر هم خودم غيبت نكنم اطرافيان هر روز اين گناه را بر دوشم مي‌گذارند چه كنم؟

در پاسخ به سوالتان به دو نکته توجه کنید:
*) نمی توان به صورت یقینی و قطعی کسی بهشتی یا جهنمی بودن خود را بداند؛ اما به صورت کلی کسی که در مسیر رضایت خدا گام بر می دارد، در مسیر بهشت است و کسی که در مسیر غضب و ناخشنودی خدا گام بر می دارد، به طرف جهنم در حرکت است. مگر انکه توبه کند و اصلاح شود و اعمال صالح انجام دهد و به سوی کار های نیک قدم بر دارد.
و به عبارت دیگر، در یک جمله :
« شرط کسب رضایت خدا ، عمل به وظیفه و تکلیف الهی است که در اسلام به عنوان واجبات و محرمات معرفی شده است. »
بدیهی است جلب رضایت خدا نیز جز با شناخت و انجام تکلیف، انجام واجبات و ترک محرمات ممکن نیست. حضرت موسی(ع) به خدا عرض کرد:‌خدایا! بندگانت از کجا بفهمند که از آنان راضی و خشنود هستی؟ مرا از نشانه خشنودی و رضای خودت از بنده‌ات آگاه کن.
خداوند در پاسخ فرمود: هرگاه دیدی بنده‌ام توفیق اطاعت و فرمانبرداری و ترک گناه و معصیت پیدا کرد، بدان که از او راضی‌ام و این علامت خشنودی و رضایت من است.(1)
توضیح مطلب اینکه :
از سویی می دانیم میزان و نسبت رضایتمندی خداوند از انسان به میزان عمل او از لحاظ کمیت و کیفیت و اخلاص و معرفتش بستگی دارد و از سویی دیگرمی‏دانیم برخی اعمال از ویژگی‏های برتر و ممتازی برخوردارند، به گونه‏ای که می‏توان آن ها را به عنوان اصول و زیر کارهای جلب رضایت و خشنودی خداوند دانست. باید به قرآن که زبان خداوند است، مراجعه نمود و از زبان او کشف کرد که انجام چه کارهایی موجب جلب رضایت حضرتش می‏گردد. رضایت وخشنودی خدا در بیش از سی آیه بیان شده است. به چند نمونه اشاره می شود :
1- رضوان و رضایت خدا شامل کسانی می‏گردد که:
ایمان به خدا و قیامت داشته باشند. در صورت لزوم خانه و وطن خویش را برای حفظ دین شان رها کنند و هجرت نمایند. با مال جان خویش در راه خدا جهاد نمایند. پیوسته پیرو ولایت و امامت باشند. (2)رضایت خدا را در صدق و راستی (گفتار و عمل) باید جست و جو کرد. (3)
2- بر اساس برخی دیگر از آیات ترک کفران نعمت، شکر نعمت‏های مادی و معنوی (4) و دوستی با دوستان خدا و دشمنی با دشمنان او نیز موجب جلب رضایت الهی است. امام صادق(ع) می‏فرماید: «کسی که برای خدا دوست دارد و برای خدا دشمنی می‏کند و برای خدا می‏بخشد، ایمانش کامل است». (5)در سوره ممتحنه می‏فرماید: «اگر شما مسلمانان برای رضای خدا و خشنودی او هجرت کردید و جهاد نمودید، پس با دشمنان خدا و دشمنان خودتان هرگز طرح دوستی نریزید». (6)
**) وظیفه ما در مقابل گناه دیگران مثل غیبت کردن و سایر اموری که از نظر شرع مقدس اسلام مذموم و ممنوع شمرده شده اند، امر به معروف و نهی از منکر است. اگر شرایط امر به معروف و نهی از منکر را که در تمام رساله ها ذکر شده است ، مهیا می بینید ، می توانید با تذکر اطرافیانتان را از انجام گناه بازدارید. اگر امکان ندارد، در صورتی که بودن با آن ها شما را به گناه مبتلا می کند، اقدام به تغییر موقعیت خود نمایید.مثلا اگر در اتاقی نشسته اید از آن جا خارج شوید.
در صورتی که مطالب گفته شده را کافی ندیدید و یا سوالاتی را که به ذهنتان می آید، در نامه بعدی بنویسید تا پاسخ دهیم.
موفق باشید.
پی نوشت‏ها:
1. علامه مجلسى، بحار الأنوار، مؤسسة الوفاء بيروت، 1404 هجرى قمری، ج 67، ص 26.
2. توبه (9) آیه 19 ـ 21.
3. مائده (5) آیه 119.
4. زمر (39) آیه 7.
5. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه،دارالکتب الاسلامیه، ج 24، ص 24.
6. ممتحنه (60) آیه 1.