حضور زن در جامعه

از بهترین جایگاه هایی که برای دختران و قشر زن در جامعه اسلامی می توان بر شمرد؛
الف)در درجة اول: رسیدن آن ها به جایگاه بلند مربی انسان هاست، که همة انسان های جامعه از مرد و زن در دامن زن تربیت می شوند. نقش بسیار فوق العاده "مادر" در تربیت فرزندانی که در آینده ای نزدیک شخصیت های بزرگ و سرنوشت ساز جوامع بشری خواهند بود، در بالاترین نقش و مرتبه از مراتب وجودی زن قرار می گیرد.
ب)سپس در درجه و رتبه دوم(از جهت اهمیت): فعالیت های دیگری مانند تحصیل و نشر علم و معرفت، تحصیل معارف الهی و تبلیغ آن، فراگیری مهارت ها و علوم مورد نیاز زنان و ارائه خدمات شخصی به جامعه زنان و اشتغال به شغل های مناسب در این زمینه قرار خواهد گرفت.
با توجه به مقدمه بالا نکات زیر را با دقت بخوانید:
1.در جامعه اسلامی راه برای رشد و کمال و پیشرفت و خدمت زنان باز است. زن بودن مانعی برای رسیدن به این اهداف نیست. در حال حاضر برخی از مشاغل و رشته های تحصیلی دانشگاهی و مانند آن به زنان اختصاص یافته، در بسیاری از امور جامعه به عنوان شریک و گاهی رقیب قوی تر از مردان مطرح می باشند.
2.یکی از اصول اساسی(که با نگاه افراطی و جنسیت پرستانه پاره ای فمنیست ها مخدوش شده)؛ جایگاه خانواده و نقش زن در خانواده است. ما بر این باوریم اگر انسان ها جامعه ای سالم و به دور از انحرافات و آسیب های اجتماعی و دور از تبهکاری وجرم وجنایت بخواهند، باید در آن جامعه نقش و جایگاه افراد خانواده را به درستی مشخص شود. از آن جا که زنان محوری ترین افراد در ساختار خانواده هستند، باید دو نقش اصلی زنان که نقش همسری و مادری است، در کنار بسیاری دیگر از نقش های پیدا و ناپیدای آنان در خانواده تعیین شود.
3. زن در خانه، سازنده شخصیت، توانایی ها و کارایی مفید مرد است. آرامشی را که زن به مرد می بخشد، با هیچ شیوه ای نمی توان پدید آورد. به گفته، ویل دورانت: زن از آن جایی که مرد خیالی سرگردان را به مرد فداکار و پای بست به خانه و کودکان خود تبدیل می کند، عامل حفظ و بقای نوع است.
آیات و روایات در صدد این هستند که کار و تامین هزینه زندگی را به عنوان یک تکلیف از دوش زن برداشته، او را برای شوهرداری و تربیت فرزند فراغت بال دهند . این دستور (وجوب تامین هزینه زندگی زن بر مرد) در جهت تامین مصلحت مرد، زن، خانواده و اجتماع و مطابق با مبانی فطری و عقلی است، از جمله:
1.از آن جا که مسئولیت و رنج طاقت فرسای بارداری و فرزندآوری به طور طبیعی بر عهده زن نهاده شده و این مسئولیت، نیروی بدنی او را به شدت کاهش می دهد و او را محتاج کمک و مساعدت می گرداند، تامین هزینه زندگی به عهده مرد نهاده شده تا زن بتواند فارغ از نگرانی تامین هزینه زندگی، دوران بارداری، وضع حمل و شیر دهی را به سر آورد. نسلی سالم و توانمند بپروراند.
2.طبیعت زن لطیف است. لطافت است که در محبوب بودن او برای مرد فوق العاده مؤثر است. دوام لطافت نیز باعث دوام محبت بین زن و مرد می شود.
موظف کردن زن به شرکت در میدان کار و کوشش و تحمل کارهای سخت در سرما و گرما و آفتاب سوزان و سرمای خشک کننده برای تامین هزینه زندگی، به لطافت جسمی و روحی او به شدت ضربه زده و سبب از بین رفتن محبت،شیرینی و استحکام زندگی و خانواده می گردد.
رعایت مصلحت خانواده و زن و مرد به این است که برای حفظ لطافت طرحی ریخته شود. معاف کردن زن از حضور در عرصه های کار و کوشش طاقت فرسا برای تامین هزینه زندگی از طرح های بسیار عاقلانه در این زمینه است. (1)
مصلحت خانواده و زن و مرد در این است که حتی المقدور زن را از حضور در صحنه های کار و تلاش سنگین معاف داریم. با دادن امکان خودآرایی او را در حفظ لطافت جسمی و روحی یاری دهیم تا زندگی زناشویی در شیرینی و شادکامی دوام یابد.
نتیجه گیری: اسلام به هیچ وجه زن را از کار و تلاش و تولید و کسب مال منع نکرده، مالکیت زن را مثل مرد به رسمیت شناخته، وجوب نفقه زن بر مرد برای محتاج و وابسته ساختن زن به مرد نیست، بلکه اقدامی در جهت دفاع از کرامت و شخصیت زن است. همین عامل باعث شده بسیاری از زنان غربی، سرزده از مشکلات و مشقات زندگی و مسئولیت های فراوان، اسلام را بهترین مدافع حقوق و کرامت زن بدانند و با اشتیاق بدان روی آورند.
پی نوشت:
1.شهید مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، ص263-267، قم: انتشارات صدرا.