با سلام
از اینکه به سوالات من پاسخ می دهید ممنونم .همانطور که گفته من از کرده خودم مثل سگ پشیمانم .پنجشنبه گذشته باز اون خانم به سراغم آمد. وازمن درخواست .....کرد ومن خودم را به مریضی زدم ودرخواستش را رد کردم . بهش گفتم رفته ام دکتر وگفته تو یک مریضی خطرناک داری که مسری میباشد وازنزدیک شدن به دیگران خودداری کن . حتی خانه را هم برای فروش گذاشته ام .تا شاید ازشرش خلاص شوم .درضمن چطوری توبه کنم.یعنی چکارکنم. من شب و روز ندارم .فکرم آشفته است شبها تاساعت 3الی 4 بیدارم ازترس روزقیامت .می دانم درآن دنیا پدرم را درخواهند آورد .من که در این دنیا طاغت یک سیلی را ندارم چطور در آن دنیا پاسخگو خواهم بود .شمارو به خدا منو نجات بدید.

از این که به اشتباه خود پی برده و راه درست زندگی را پیدا کرده اید خوشحالیم. امیدواریم در ادامه مسیر هم موفق و سربلند باشید.
از عکس العملی که در مقابل آن خانم انجام داده اید خوشحالیم و هزاران آفرین تقدیمتان می کنیم،فروش خانه و رفتن به جای دیگر تصمیم بسیار خوبی است امیدواریم با این فرار از گناه رحمت خدا بیشتر شامل حالتان شود و با عث عزت روز افزونتان باشد.
در نامۀ قبل هم عرض کردیم که راه توبه به روی همه گناهکاران و کسانی که به خود یا دیگران ستم کردند، باز است، زیرا خداوند غفور و رحیم است: همه گناهان (حتی شرک و کفر و نفاق و ارتداد) را می‌آمرزد، بلکه اگر کسی به پیامبران ظلم کرده باشد و یا پیامبری رابه قتل رسانده باشد و توبه حقیقی کند،‌ او نیز نباید از رحمت و بخشش الهی نا امید باشد.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: "هنگامی که بنده‌ای توبه واقعی می‌کند، خدا او را دوست می‌دارد و بر گناهان او پرده می‌پوشد. گناهان او را از یاد دو فرشته‌ای که گناهان او را نوشته‌اند، می‌برد. هم‌چنین آثار آن را از اعضای بدنش و قطعه‌های زمین محو می‌کند تا در قیامت علیه او شهادت ندهند. پس او در حالی خدا را ملاقات می‌کند که هیچ چیزی بر ضد او شهادت نخواهد داد".(1)
کسی که مرتکب گناه شده- چه کبیره و چه صغیره -اگر توبه نماید خداوند او را می آمرزد،لذا خداوند در قرآن کریم به پیامبرش می فرماید به بندگان گنهکار نوید بده که: « قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيم؛ (2) بگو:اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كرده‏ايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مى‏آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است».
شرط آمرزش گناه را در آیه ای می فرماید: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى‏ رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهار؛ (3) اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد بسوى خدا توبه كنيد، توبه‏اى خالص اميد است با اين كار پروردگارتان گناهانتان را ببخشد و شما را در باغهايى از بهشت كه نهرها از زير درختانش جارى است وارد كند».
توبۀ نصوح و واقعی را امیرالمؤمنین علی علیه السلام می فرماید چهار شرط دارد: «التّوبة ندم بالقلب، و استغفار باللّسان، و ترك بالجوارح، و إضمار أن لا يعود؛ (4) توبه پشيمانى دل است، طلب آمرزش به زبان، ترك كردن گناه، و تصميم به عدم بازگشت به گناه».
پس توبه کننده اگر قلباً پشیمان شود و تصمیم بگیرد که دیگر گناه را مرتکب نشود، چنین توبه ای پذیرفته شده است چرا که:«وَ هُوَ الَّذي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئات؛ (5) او كسى است كه توبه را از بندگانش مى‏پذيرد و بديها را مى‏بخشد».
بعد از توبه و بخشش الهی ، باید خود را ملتزم به انجام اعمال صالح و خیر نمود "وَاتّبِعوا اَحْسَن ما اُنزل الیکم مِنْ ربّکم مِنْ..."؛ از بهترین دستورهایی که از سوی پروردگارتان بر شما نازل شده، یعنی قرآن پیروی کنید".(6)تا آثار و گرد و غباری که براثر گناه بر دل و جان انسان نشسته از بین رفته و سیئات به حسنات تبدیل شود،«إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئات؛ (7) حسنات، سيئات و آثار آنها را از بين مى‏برند».
وقتی گنهکار توبۀ واقعی نمود جزء دوستان خدا می شود زیرا خداوند فرموده:«« ان الله یحب التوابین؛خدا توبه کنندگان را دوست دارد»(8) پس حتماً خدا دوستش خواهد داشت.
در توبۀ خود ثابت قدم باشید و نگرانی و اضطراب را از خود دور کنید و به رحمت خدا امیدوار باشید از امام زمان علیه السلام کمک بگیرید و متوسل به محضر مقدسش بشوید و بخواهید در این امر شما را یاری دهند.
اگر مشکلی بود برایمان ارسال کنید تا کمکتان نماییم.
موفق باشید.
پی نوشت ها:
1. سید عبد الله شبر،کتاب الاخلاق،ص 334، ترجمه محمد رضا جباران،انتشارات هجرت،قم،1378ش.
2. زمر (39) آیه 53.
3. تحریم (66) آیه 8.
4. عبدالواحدبن محمد تميمي آمدي،تصنيف غرر الحکم، ص 194، انتشارات دفتر تبليغات، قم، 1366 ش.
5. شوری (42) آیه 24.
6. زمر(39) آیه 55.
7. هود (11) آیه 114.
8.بقره(2) آیه 222.