میخواستم باتوجه به آیات انفسی به من پاسخ دهید
آدمی موجود دو بُعدی و دو ساحتی است، یک ساحت آن مادی و جسمانی است، ساحت دیگر آن فرا طبیعی و غیر مادی است. جنبه اول همان بدن و قوا و اعضا و جوارح و فعل و انفعال مرتبط به آن است. جنبه دوم آن روح یا نفس و قوای نفسانی انسان است.
فعل و انفعالات قوای بدنی انسان، همه ابزار و وسایل کار قوای نفس هستند. اراده کار نفس است و نه کار بدن و قوای بدنی. نفس حقیقت مجرد و فرا طبیعی است که کارهای گوناگون از او سر می زند. همه کارهای بدنی و حتى کوچک‌ترین حرکت انسان به وسیله اعضا و جوارح بدنی خاستگاهش روح و نفس انسان است و در پی اراده نفس انجام می شود. بنابر این اراده و اندیشه و مانند آن کار نفس و روح است. نفس و روح انسان به صورت مستقل از بدن کاری را انجام نمی دهند، بلکه به واسطه و ابزار و قوای بدن انجام می دهند.(1)
هیچ امری در عالم رخ نمی گیرد مگر به اراده و اذن خدا،یعنی اگر قوای بدنی و جسمانی ما تابع روح و نفس ما عمل می کنند ، خود به اراده الهی است، یعنی این مکانیسم پیچیده را او تنظیم کرده و آفریده و هدایت می کند. در قرآن می خوانیم:" قالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى؛ گفت: «پروردگار ما همان كسى است كه به هر موجودى، آنچه را لازمه آفرينش او بوده ،داده ،سپس هدايت كرده است!» (2) پس خدا چون خالق هستی است، رب العالمین هم هست. به سبب هدایت تکوینی و نفوذ ربوبیتش نسبت به تمام مخلوقاتش، عالم را اداره خواهد کرد.(3)
پی نوشت ها:
1.محمد حسین طباطبایی،شیعه در اسلام،دفتر نشر اسلامی،ص158-161.
2.طه(20)آیه(50).
3. محمد حسین طباطبایی، الميزان،ترجمه موسوی همدانی،دفتر انتشارات اسلامى جامعه مدرسين حوزه علميه قم، 1374 ش ،ج14، ص 231-232.
