محوريت يكتاپرستان

هدف از ارسال پيامبران از جانب خداوند، هدايت و راهنمائي انسان ها به سوي سعادت و كمال و معرفي كارهاي نيك و بد و در يك كلام بيان هر نكته اي كه در زندگي مادي و معنوي انسان اثر سرنوشت ساز دارد، مي باشد(1) .در همين راستا رسولان الهي اعتقادات ديني را بر اساس حقايق عالم در كنار احكام الهي متناسب با جايگاه حقيقي آن ها بيان مي فرمودند. در دين اسلام به اعتقادات اصلي، نظير توحيد ، اصول دين گفته شده؛ به احكام عملي، نظير حج و جهاد ، نماز و روزه و ... فروع دين گفته مي شود (2). كمك به ديگران و توجه به آنان به خصوص نيازمندان از واجبات اصلي در دين مي باشد . مي توان در احكامي نظير خمس و زكات و كفارات و موارد مصرف آن ها اهميت آن را مشاهده نمود. اما به معناي اختصاص توجهات به نيازهاي مادي افراد مستمند نيست ،زيرا در توصيه هاي ديني كمك و ياري و توجه به ساير انسان ها و همنوعان مورد تاكيد و سفارش قرار گرفته است.
مواردي نظير وجوب صله رحم كه فراتر از والدين و نزديكان درجه اول مي باشد و شامل همه ارحام سببي و نسبي دور و نزديك مي گردد ؛نیز لزوم رسيدگي به احوال همسايگان . در مورد ساير انسان ها گرچه نسبت سببي و نسبي هم در كار نباشد؛ وجوب احترام و حفظ حرمت و حفظ آبرو و توجه به گرفتاري و مشكلات آن ها ؛ تلاش جهت رفع سختي و گرفتاري از ديگران و پاداش هاي كلاني كه خداوند جهت تشويق افراد جهت توجه نمودن به ديگران قرار مي دهد و... همه حاكي از اهميت توجه و عنايت و حساسيت در مورد وضعيت ساير انسان ها مي باشد تا جائي كه اقامه قسط و مساوات و برابري بين همه انسان ها از جمله محورهاي اديان توحيدي و رسالت پيامبران بيان مي شود.(3)
پي نوشت:
1.بقره(2)آيه 151.
2. محمد سعيدي مهر ، آموزش كلام اسلامي ، نشر طه،بي تا.
3.حديد(57) آيه 27.