سلام
من 41 ساله هستم .عادتم نامرتب است .نه زمان و نه روز مشخصی دارد .از قبل عادت یک هفته زودتر لکه های ریز می بینم تا اینکه عادت شوم .بعد هم تا بعد از ده روز ادامه دارد که روی هم از دو هفته بیشتر م یشود .اکنون نمی دانم مبنای شروع عادت من چیست ؟ لکه های قهوه ای یا خود شدت خونریزی ؟؟/حکم نماز و قرآن را هم نمی دانم .دلم خیلی می سوزد که به این مدت طولانی نمی توانم نماز بخوانم .باور کنید ده روز هم زیاد است .کاش عدد هفت قطعی بود و پس از آن م یتوانستیم نماز بخوانیم .
به نام خدا
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
اگر خونى كه علائم حيض دارد، از سه روز كمتر و از ده روز بيشتر نباشد، بايد آن را حيض و خونى را كه علائم استحاضه دارد، استحاضه قرار دهید.(1)
برای توضیح بیشتر باید عرض کنیم:
خونی که هنگام لکه بینی در اول حیض می بینید اگر علائم حیض را داشته باشد یعنی حداقل سه روز استمرار داشته باشد (به صورتی که دائم خون در بدن وجود داشته و بینابین قطع نشود) آن را باید حیض حساب کنید و از ابتدای آن ایام حیض را تا ده روز در نظر بگیرید و بیش از آن را استحاضه قرار دهید.
اما اگر لکه بینی ها استمرار ندارد مثلا یک ساعت می آید و ساعتی دیگر قطع و پاک می شود حیض محسوب نشده، بلکه استحاضه است و از زمان شروع علائم حیض باید خونریزی را حیض حساب کنید.
لازم به ذکر نیست در زمانی که خون خروجی را استحاضه قرار دادید می توانید با انجام دستورات شرعی آن زمان، اعمال عبادی خود را انجام دهید.
حضرت امام خمینی در این مورد می فرمایند:
مسأله 484. اگر بيش از ده روز خون يكسان ببيند
مضطربه يعنى زنى كه چند ماه خون ديده، ولى عادت معيّنى پيدا نكرده، اگر بيش از ده روز خون مى‌بيند و همۀ خون‌هاى او به يك صورت است:
1- اگر عدد عادت بستگان او هفت روز است، بايد هفت روز را براى خود، حيض و بقيّه را استحاضه قرار دهد.
2- اگر عدد عادت بستگان او كمتر از هفت روز است (مثلًا پنج روز است)، بايد به همان تعداد براى خود، حيض قرار دهد و بنابر احتياط واجب، در تفاوت بين عدد عادت آنان و هفت روز (كه در مثال ما دو روز مى‌باشد)، كارهايى را كه بر حائض حرام است، ترك نمايد و وظايف استحاضه را نيز به جا آورد (يعنى مطابق دستورى كه براى زن مستحاضه گذشت، عبادات خود را انجام دهد).
3- اگر عدد عادت بستگان وى بيش از هفت روز (مثلًا نُه روز) است، بايد هفت روز را حيض قرار دهد و بنابر احتياط واجب، در تفاوت بين هفت روز و عادت آنان (كه در مثال ما دو روز مى‌شود)، كارهايى را كه بر حائض حرام است، ترك كند و وظايف مربوط به مستحاضه را بجا آورد.
مسأله 485. اگر بيش از ده روز خون غير يكسان ببيند
مضطربه‌اى كه براى بيش از ده روز، خون غير يكسان (كه در چند روز علائم حيض و در چند روز علائم استحاضه دارد)، مى‌بيند:
1- اگر خونى كه علائم حيض دارد، از سه روز كمتر و از ده روز بيشتر نباشد، بايد آن‌را حيض و خونى را كه علائم استحاضه دارد، استحاضه قرار دهد.
2- اگر زمانى كه خون علائم حيض دارد، از سه روز كمتر باشد، بايد همان را حيض قرار دهد و تا هفت روز باقى مانده به دستورى كه در مسألۀ قبل گذشت، عمل نمايد.
همچنين اگر قبل از گذشتن ده روز از خونى كه علائم حيض دارد، دوباره خونى ببيند كه آن نيز علائم حيض را دارد (مثلًا پنج روز، خون سياه و نُه روز، خون زرد و سپس دوباره پنج روز، خون سياه ببيند)، بايد خون اول را حيض قرار دهد و بقيّۀ آن‌را تا هفت روز به دستورى كه در مسألۀ قبل گذشت، رفتار نمايد.
پی نوشت:
1. امام خمینی، توضیح المسائل م 485 (مطابق با نظر آیت الله خامنه ای).
