استبرا دو نوع است: یکی استبرا از بول و دیگری استبرای از منی،
کیفیت استبرای از بول این گونه است: بعد از قطع شدن بول و تطهیر کردن مخرج غائط در صورتی که نجس شده باشد، ابتدا سه دفعه با انگشت میانه دست از مخرج غائط تا بیخ آلت را بکشد، و بعد انگشت شصت را روی آلت و انگشت پهلوی شصت را زیر آلت بگذارند و سه مرتبه تا ختنه گاه بکشند و سپس سه مرتبه سه آلت را فشار دهند.
استبرای از بول اختصاص به مردان دارد، و یک عمل مستحبی است ولی این فایده را دارد اگر چنانچه کسی استبراء کند و بعد از آن رطوبتی ببیند و شک کند که بول است یا نه؟ آن رطوبت در حکم بول نیست، و پاک می باشد. و اگر وضو گرفته وضوی او باطل نمی شود، واگر استبرا نکرده باشد آن رطوبت حکم بول را دارد و نجس است و اگر وضو گرفته باطل شده و باید از نو وضو بگیرد. مگر آن که از وقت بول کردن بقدری گذشته باشد که بداند بولی در مجرا نمانده است.دراین صورت آن مایع پاک است.
استبرای از منی نیز کار بایسته ای است، و کیفیت آن این است که انسان بعد از آن که منی از وی بیرون آمد (در اثر احتلام و یا در اثر نزدیکی با همسر)، بول نماید، بول کردن باعث می شود که مجرای آلت از منی تمیز شود، و چیزی از منی باقی نماند، استبرای از منی شرط صحت غسل نیست، ولی این فایده را دارد: اگر شخصی بعد از بیرون آمدن منی استبرای به بول نماید و رطوبتی ببیند و شک کند که منی است یا نه؟ آن رطوبت در حکم منی نمی باشد، واگر استبرای به بول نکند و شک کند که منی است یا نه؟ آن رطوبت در حکم منی است و نجس می باشد و اگر غسل کرده باید مجددا غسل نماید.(1)
استبرا از بول ومنی واجب و لازم نیست بلکه مستحب است.
پی نوشت:
1. امام خمینی، توضیح المسائل، مسأله های 72، 74، 77. تحریر الوسیلة، ج1، ص44، القول فی واجبات الغسل، مسأله 15. مطابق با فتوای آیت الله خامنه ای.
