مگر در قرآن روایات و احادیث دین مبین اسلام نگفته اند که به دشمنان خود حتی ناسزا هم نگویید پس چرا در راهپیمایی ها و از قبیل اینها ما دشمنانمان را به مرگ محکوم کرده و به آنها حرف بد و القاب بد را نسبت می دهیم ؟
به نام خدا
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
"سب"، فحش، دشنام و توهین، کلامی است که برای تحقیر و شکستن طرف مقابل و نسبت دادن نقص و عیبی به او (که واقعا در او وجود ندارد) صادر می شود تا طرف مقابل را از میدان به در کرده و به سکون یا تسلیم وا دارد. (1)
ناسزا و توهین و دشنام نشانه بی ادبی، ضعف و بی منطقی است و از افراد مسلح به منطق و برهان وادب و پشتگرم به حق صادر نمی شود.
توهین ذاتا نامطلوب است. زیرا هم خلاف ادب و روش صحیح تبلیغ و تعامل است و هم باعث جریحه دار شدن احساسات طرف مقابل می گردد و او را در روش غلط خود محکم تر می سازد و از حق دورتر می کند و هم این که توهین کننده با این کار باعث در معرض توهین قرار گرفتن مقدسات حق می گردد.
اما "لعن و نفرین" غیر از فحش و بی ادبی است.
لعن از جانب خدا به معنای راندن و محروم کردن بنده از نعمت ها و برکات و الطاف است، مانند دریغ داشتن توفیق از او در دنیا و مبتلا ساختن او به عقوبت در جهان دیگر. لعن از طرف ملائکه و بندگان صالح، یعنی طلب محرومیت از نعمت ها و مبتلا شدن به عذاب ها.
گاهي ما افراد را نه به نام، بلکه به وصف لعن و نفرين مي کنيم مثلا می گوییم :"خدایا کسانی را که به اهل بیت رسول خدا ظلم کردند، لعن کن". یا " خدایا شیطان ها و شیطان بزرگ را لعن کن " یا " مرگ بر ظالمان و ستمگران و به بردگی گیرندگان انسان ها و تجاوز گران به حقوق آنان"و ...
اين گونه عمل کردن جايز است و هیچ ايرادي ندارد و کسی بر آن ایراد نمی گیرد .
2.لعن افراد معین با نام بردن از آنان؛ در اینجا هم اگر کسي با دلایل محکم افرادي را دروغگوي عمدي بر خدا و رسول و بدعتگذار در دين و آزار دهنده خدا و رسول و چپاولگر حقوق انسان های مظلوم و ضعیف و ... مي داند، مي تواند آنان را به خاطر رفتارهاي ظالمانه شان لعن و نفرين کند. اگر آنان به واقع از این گونه افراد باشند که خدا هم آنان را لعن کرده و لعن بر آنان را می پسندد. اما اگر اشتباه کرده باشد، چنانچه در بحث و جستجو سستی نکرده و در اشتباهش تقصیر نداشته باشد، معذور است.
البته برای این که افراد معین را به ناحق لعن نکرده باشد، بهتر است از لعن افراد معین خودداری ورزد. افراد را به وصف لعن کند، مگر این که لعن افراد، به نام از جانب معصوم رسیده باشد.
با توجه به مطالب بالا ما برای دشمنانمان که آنان را دشمن خدا و رسول و دین و حق می دانیم ، از خدا طلب مرگ و نابودی می کنیم زیرا آنان علم ستیز با حق و دین و اسلام را آگاهانه برافراشته اند و جز به بندگی و ذلت حق و طرفداران حق راضی نیستند.
ما همچنان که برای افراد خوب دعا می کنیم و بهشت و رهایی آنان از جهنم را می طلبیم، برای افراد بد هم دعا کرده و دوری از بهشت و وارد شدن به جهنم را برای آنان از خدا می خواهیم.
ما با توجه به قرائن محکم و فراوان به این نتیجه رسیده ایم که آنان دشمن حق ، خدا ، پیامبر ، اسلام و مسلمانان هستند از این رو برای آنان مرگ و ذلت و خواری دنیا و آخرت می طلبیم و آنها اگر واقعا این گونه نیستند باید ، با نشان دادن علائم و رفتارهایی به ما بباورانند که اشتباه می کنیم و آنان با حق ستیز ندارند تا ما از نفرین به آنان دست بکشیم.
معلوم است که ما وقتی "مرگ بر آمریکا" می گوییم، برای مردم آمریکا که چه بسا با این نظام ظالمانه مخالف یا همراه نباشند، طلب مرگ نمی کنیم بلکه برای نظام شیطانی و حق ستیز و سردمداران این نظام شیطانی و پشتیبانان آن طلب مرگ می کنیم.
اگر معنای دیگری از شعار ما به ذهن می رسد باید توسط مسئولین مربوطه اصلاح شود. اما محکوم کردن نفرین به حق ستیزان درست نیست.
پی نوشت ها:
1. التحریر و التنویر،ابن عاشور محمد بن طاهر،ج6،ص262.
