با عرض سلام و خسته نباشید خدمت شما و همکاران محترمتان. میخواستم سوالم رو از آقای ماندگاری بپرسم. چند روز پیش یکی از کارمندای دانشگاه به من پیشنهاد آشنایی و دوستی با یکی از اقوام همسرش رو دادو گفت این آقا پسر از من خواسته تا دختری رو بهش معرفی کنم که برای ازدواج مناسب باشه و چند مدتی برای آشنایی و شناخت بیشتر با هم دوست بشیم وبعد ازدواج کنیم. این خانم خیلی تاکید کرد که هدف این آقا پسر خیره و قصدش ازدواجه, منم چون دختر دیگه ای بهتر از شما سراغ نداشتم,شما رو بهشون معرفی کردم. البته منم بعد از مشورت با مامانم درپاسخ به پیشنهاد این خانم گفتم من 1جلسه تا نهایت 2 جلسه میتونم بیام اون هم در حضور شما و همسرتون و در یک مکان عمومی اما برای آشنایی بیشتر ترجیح میدم خانواده ها هم در جریان آشنایی و روابط ما قرار بگیرند. به نظر شما من کار درستی کردم یا نه؟ میخواستم نظر شما رو هم بدونم که آیا همین یکی دو دفعه دیدار هم کار درستیه یا نه؟
@@@@مطالبی را در قالب نکات زیر تقدیم می داریم:
1. اصلی دوستی و آشنایی دختر و پسر قبل از ازدواج به هر انگیزه و قصدی که باشد، از منظر شرع و دین و مسائل روانشناختی ناپسند و ممنوع است، اما اگر دختر و پسر قصد ازدواج واقعی داشته باشند، می توانند با اطلاع خانواده ها و در یک فضای محدود که ترجیحاً منزل خانواده دختر می تواند باشد، در یک جلسه و یا حتی چندین جلسه به گفتگو بپردازند. دیدگاه های خود را در مورد مسائل مختلف، اهداف و آرزوها و انتظارات متقابل بیان کنند. شناخت بهتری در مورد هم و این که آیا برای ازدواج تناسب و همخوانی لازم را در معیارها و ملاک های ازدواج دارند یا نه؟ پیدا کنند.
2. اعتقاد ما بر این است که انجام گپ های قبل از ازدواج و به اصطلاح سنگ واکندن دختر و پسر، یک ضرورت انکار ناپذیر است اما به شرط این که گپ ها و صحبت ها و گفتگوهای دختر و پسر قبل از ازدواج، از یک چارچوب مشخص شده تبعیت کند. کاملاً تحت اشراف و نظارت خانواده های دو طرف و با هماهنگی و اطلاع آنان باشد.
3. بهترین حالت و زمان گفتگوها، زمانی که پسر به اتفاق خانواده اش به خواستگاری دختر مورد نظرش می رود و با کسب اجازه از والدین دختر در یک اتاق جداگانه، به گفتگو و طرح ایده ها و اهداف خود در مورد ازدواج و شناخت یکدیگر می پردازند. البته یادتان باشد که خواستگاری آمدن به معنای قبول ازدواج نیست، بلکه بستری مناسب برای شناخت درست پیدا کردن است تا اگر شرایط فراهم بود و مانعی برای ازدواج در بین نبود، روند ازدواج مراحل مشخص خود را طی کند.
4. با این وصف، هر گونه ارتباط، آشنایی و دوستی دختر و پسر پیش از ازدواج اگر بدون اطلاع والدین و خانواده های هر دو طرف و حتی اگر به انگیزه ازدواج و یا شناخت بیش تر باشد، توصیه نمی گردد. آسیب های فراوانی در آن نهفته می باشد که در حال حاضر در صدد شرح آن ها نیستیم. البته از این که ترجیح می دهید که خانواده شما در جریان ارتباط و آشنایی شما قرار بگیرند، کار درستی کرده اید، ولی به نظر می رسد که این مقدار کافی نیست. لازم است خانواده فرد مورد نظر هم در جریان قرار گیرند و به جای مکان عمومی، فضای بهتری مثل منزل شما در نظر گرفته شود.
5. ارتباط بين دختر و پسر بايد يك ارتباط منطقي و شرعي باشد. شناخت دختر و پسر قبل از ازدواج تأثير به سزايي در تشكيل زندگي موفق آنها دارد. بايد ارتباط بين دختر و پسر به صورت شرعي و با نظارت كامل خانوادهها صورت بگيرد، در غير اين صورت درصد زيادي از ارتباطات به ازدواج منجر نشده، بلكه اكثر آنها در حد ارتباطات نامشروع باقي ميماند. مسلماً در ارتباطات 90 درصد دختران دچار مشكل شده و آسيب ميبينند. درصد بسيار كمي هم كه منجر به ازدواج شده، از استحكام و ثبات لازم برخوردار نيستند. بنابراین دختر و پسر و خانوادهها هرگز نبايد بدون رعایت چارچوب های دینی و ملاحظات عرفی روابط دوستانه ای را ترتیب بدهند و بدین وسیله شناخت کاذبی را نسبت به هم پیدا کنند، بلكه لازم است دختر و پسر در یک یا چندين جلسه با نظارت خانوادهها با يكديگر معاشرت داشته باشند تا به خواستهها، اخلاق و عقايد يكديگر پي ببرند.
6. شناخت اصولی و بر اساس منطق و عقل، لازمه تشكيل يك زندگي آرام و لذتبخش است. نداشتن شناخت مناسب از روحيات و خلقيات دختر و پسر، زندگي آنان را در آينده با چالشهاي متعددي روبرو ميكند. شناخت درست از عوامل اصلي كاميابي در زندگي است. بنابراین بايد شرايطي را ايجاد نمود تا دختر و پسر در سايه آن و با آرامش کامل و بدون کم ترین دغدغه ای و با نظارت خانواده ها، با برقراري ارتباط سالم با يكديگر با خلقيات و روحيات هم آشنا شوند و همسر گزینی مناسب و شایسته ای داشته باشند.
7. معمولاً به دختر و پسری که قصد ازدواج دارند، توصیه می شود که تنها از راهش اقدام کنند. به جای شکل دهی روابط دوستانه، از ابتدا خانواده های خود را در جریان قرار دهند. زمینه خواستگاری رسمی را فراهم سازند. یقیناً شناخت واقعی و بهتر دختر و پسر تنها در این صورت امکان پذیر است و آنان را با مشکلات و آسیب های روابط دوستانه درگیر نمی سازد و به آنان شناخت کاذب و غیر حقیقی نمی دهد. ضمن این که اتخاذ این شیوه باعث می شود که خانواده های دختر و پسر به صورت جدی خود را وارد موضوع ازدواج فرزندشان کنند و به کمک آن ها آمده و زمینه تحقیق و بررسی همه جانبه از طرف مقابل را فراهم آورند تا دختر و پسر با شناخت کافی و رعایت بیش ترین تناسب در ملاک ها و معیارهای اساسی ازدواج، همسر گزینی و انتخاب عالمانه و شایسته ای برای ازدواج خود داشته باشند و از آسیب ها و پیامدهای منفی ارتباط دوستانه قبل از ازدواج مصون و محفوظ بمانند. بدین شیوه ازدواج پایدار و موفقی را برای خود طرح ریزی کنند. تنها در این صورت می توان به آینده ازدواج و میزان موفقیت آن در آینده امیدوار و خوشبین بود و به پایداری و تداوم آن در آینده اطمینان پیدا کرد.
8. بنابراین اگر فرد مورد نظر واقعاً قصد ازدواج با شما را دارید، به واسطه بگویید که فرد مود نظر به طور رسمی از شما خواستگاری کند و خانواده را در جریان قرار دهد. آن گاه به اتفاق خانواده و دیگر بستگان در مورد او و خصوصیات اخلاقی و دیگر معیارها و ملاک های ازدواج، بررسی و تحقیق به عمل آورید. ببینید با شما تطابق و تناسب لازم را دارد ؟ در صورت همخوانی و تناسب لازم و کافی، می توانید با او ازدواج کنید.
9. معمولاً سه روش برای تشخیص ملاکها و معیارهای ازدواج وجود دارد که عبارتنداز:
ا) تحقیق از افراد آگاه = 50 ٪
ب) آزمونهای روانشناختی = 30 ٪
ج) گفتو گوهای دختر و پسر = 20 ٪
پس از انجام گفتگو در جلسات خواستگاری نباید از روش های دیگر تشخیص ملاک ها غافل شوید، بلکه بهتر است روش های دیگر را نیز در پیش بگیرید تا انتخاب مناسبی داشته باشید.






