بی تفاوت بودن

مطالبی را در قالب نکات زیر تقدیم می داریم:
1. دوست داشتن جنس مخالف اگر در مرحله دل باقی بماند و منجر به رفتارهای نادرست و ارتباطات غیر شرعی و نامشروع نگردد، اشکالی ندارد. اما اگر باعث شکل گیری روابط دوستانه و حتی اگر موجب ازدواج های احساسی و به دور از تعقل و خردورزی و ملاحظات منطقی گردد، امر نادرستی تلقی می گردد که بایستی در هر صورت افسار دل تان را کاملاً در اختیار بگیرید تا از مسیر و حدودی که شرع و عرف مشخص نموده اند، خارج نگردید. بدون دوراندیشی و عاقبت اندیشی فکر و ذهن خود را خواسته و ناخواسته در امور مذموم و مهمومی قرار ندهید.
2. دوست داشتن جنس مخالف زمانی امر مطلوبی قلمداد می گردد که انگیزه مقدسی مثل ازدواج واقعی پشتوانه آن باشد و انسان نیز تنها از راهش اقدام کند، یعنی این که اگر دختر مورد نظر را برای امر ازدواج در نظر گرفته اید و او را برای همسری دوست می دارید، ابتدا معیارها و ملاک های اساسی ازدواج را در نظر بگیرید. سپس آن ها را در دختر مورد نظر تطبیق دهید. در صورت تناسب و همخوانی ظاهری، خانواده خود را در جریان قرار دهید. به اتفاق خانواده به خواستگاری او بروید. تحقیق و بررسی همه جانبه ای داشته باشید تا اگر شرایط فراهم بود، با او ازدواج نمایید. اما اگر دوست داشتن دختر مورد نظر برای دوستی و مسائل دیگر باشد،
باید ببینید این گونه علاقمندی ها و دوستی ها آیا صحیح است ؟ حد و حدود آن تا چه مقدار است؟
3. از منظر دین و مباحث روانشناختی، اصل دوست داشتن و علاقمندی با جنس مخالف و نامحرم، به هیچ وجه امر مورد قبول و پذیرش شرع و عرف قلمداد نمی شود. چه برسد به شکل گیری رابطه دوستانه و گسترش دامنه ارتباطات که یقیناً آسیب زا و خطرآفرین بوده و باعث خسران زندگی دنیا و آخرت شما می گردد. کم ترین آسیب آن، این است که مورد غضب و عقوبت الهی قرار می گیرید و بدین وسیله گناهی بر گناهان خود افزوده می گردانید.
4. نتایج بسیاری از تحقیقات و تجربه مشاوره ای بنده و همکارانم نشان می دهد که در روابط دختر و پسر مجرد، آسیب های فراوانی نهفته است. مهم ترین آن ها ضعيف شدن حس اعتماد، مشكلات عاطفي و وابستگی روانی، بدبینی و سوء ظن، اتلاف عمر و وقت، انحراف اخلاقی، ضربه روحي و روانی، آبروریزی، ازدواج احساسی است؛ به همین خاطر، قرآن با لحن شدیدتری دختر و پسر مسلمان را از روابط دوستانه و ارتباطات چنینی می هراساند و جریمه و مجازات سنگینی را برای آنان در نظر می گیرد.
5. ارتباط با نامحرم در غیر کارهای ضروری، مورد قبول اسلام نیست، به خصوص برای دختر و پسر جوان که پیامدهای روحی، خانوادگی، اجتماعی و شخصیتی بسیار ناپسندی دارد. از نظر اسلام رابطه با نامحرم و جنس مخالف بايد تنها در چارچوب خاص قرار گيرد، زيرا اگر از آن حد خارج شود، پيامدهاي ناگواري دارد، به هر حال علاقمندی شما به دختر و دوست داشتن او، هم از لحاظ شرعی و هم از لحاظ روانشناختی درست نیست. توصیه می شود با اتخاذ تدابیری از این گونه مواجهه های آسیب زا فاصله بگیرید.
6. ارتباط دوستانه دختر مورد نظر با پسران دیگر و تعامل منفی او با آنان نشان از آن دارد که حتی اگر دختر مورد نظر را برای ازدواج در نظر گرفته و به همین خاطر به او علاقمند گردیده باشید، مورد و گزینه مناسبی برای ازدواج شما نمی باشد. رفتار سبک و بدون ملاحظه او حاکی از این دارد که در حال حاضر شرایط همسری را ندارد. نمی تواند در مقام همسری و شریک زندگی نقش آفرینی داشته باشد. بنابراین بی محلی و بی تفاوتی او را به فال نیک بگیرید. از علاقمندی و دوستی با او و دیگر دختران صرف نظر کنید تا از آسیب های این گونه روابط در امان بمانید.
7. البته اگر دختر مورد نظر نسبت به همه پسران و نامحرمان، بی محلی می کرد و بی تفاوت می بود و متکبرانه و مغرورانه برخورد می کرد و در کنار آن به موازین و چارچوب های شرعی و ملاحظات عرفی پایبندی داشت، معلوم می گردد که دختر فهمیده و آگاهی است. نسبت به دستورات دینی و قانونی شناخت و اعتقاد درستی دارد. در عمل نیز دختری متدین و پایبندی به شمار می آید که چنین دختری صرفاً برای همسری و ازدواج و نه برای روابط دوستانه گزینه مناسب و ایده آلی به حساب می آمد. اما اگر این گونه عمل نمی کند و با برخی از پسران رابطه دوستی دارد، معلوم می گردد که افسار دل خود را رها کرده و با هر پسری که دوست می دارد، رابطه دوستانه برقرا می کند. شدیداً گرفتار هوای نفس و وسوسه های شیطانی است. چه بسا ممکن است در این گونه دوستی ها آسیب ببیند و عفت و شرافت خود را لکه دار سازد.