سوال شرعی

پرسشگر گرامی با سلام و تشکر از ارتباطتان با این مرکز.
برادر گرامی!چه زیباست توبه و بازگشت به خدا در دوران جوانی. خوشا به حالت که پس از لغزشی کوتاه و فراموش کردن خویشتن و خدا، زود خود و جایگاه انسانی خود را یافتی . به معذرت خواهی از خداوندی برخاستی که در همه جا حاضر و ناظر است . از همه کارهای انسان آگاه است، نامه شما برخی آیات در مورد توبه و لطف و رحمت پروردگار را در ذهن تداعی می کند، در آیه ای نسبت به کسانی که حقیقتاً توبه کنند و برگردند و از خدا آمرزش و هدایت بجویند، بشارتی شاد کننده و عالی می دهد که خداوند به پیامبرش می فرماید: به بندگان گنهکار نوید بده :
« قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيم؛
بگو:اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كرده‏ايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مى‏آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است».(1)
شرط آمرزش گناه را در آیه ای می فرماید:
«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى‏ رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهار؛
اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، به سوى خدا توبه كنيد، توبه‏اى خالص. اميد است با اين كار پروردگارتان گناهان تان را ببخشد و شما را در باغ هايى از بهشت كه نهرها از زير درختانش جارى است، وارد كند».(2)
توبۀ نصوح و واقعی را امیرالمؤمنین علی علیه السلام می فرماید چهار شرط دارد:
«التّوبة ندم بالقلب، و استغفار باللّسان، و ترك بالجوارح، و إضمار أن لا يعود؛ (3)
توبه پشيمانى دل است، طلب آمرزش به زبان، ترك كردن گناه، و تصميم به عدم بازگشت به گناه».
پس توبه کننده اگر قلباً پشیمان شود و تصمیم بگیرد که دیگر گناه را مرتکب نشود،چنین توبه ای پذیرفته شده است :
«وَ هُوَ الَّذي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئات؛(4)
او كسى است كه توبه را از بندگانش مى‏پذيرد و بدي ها را مى‏بخشد».
حال که توبه نمود ،پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمودند:«التائب من الذنب کمن لا ذنب له؛ کسي که از گناه توبه کند، مثل کسي است که گناهي نکرده است».(5)
بعد از توبه و بخشش الهی ، باید خود را ملتزم به انجام اعمال صالح و خیر نمود تا آثار و گرد و غباری که براثر گناه بر دل و جان انسان نشسته ،از بین رفته و سیئات به حسنات تبدیل شود:
«إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئات؛حسنات، سيئات و آثار آن ها را از بين مى‏برند».(6)
اگر توبۀ انسان واقعی باشد ،خدا ضامن شده که آن را بپذیرد حتی فرموده:« إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابينَ ؛ (7) ‌خداوند توبه کنندگان را دوست دارد»یعنی با توبه جزء دوستان خدا می شود.
پس اگر توبه نمودید به وعدۀ خدا اعتماد نمایید و اضطراب و نگرانی را به خود راه ندهید.

پی نوشت ها:
1.زمر(39) آیه 53.
2.تحریم (66) آیه 8.
3.عبدالواحد بن محمد تميمي آمدي،تصنيف غرر الحکم، ص 194، انتشارات دفتر تبليغات، قم، 1366 ش.
4.شوری(42) آیه 24.
5.علامه مجلسی،بحارالانوار، اسلاميه‏، تهران‏، ج 16، ص 75.
6.هود(11) آیه 114.
7. بقره (2) آیه 222 .