هدایت

با سلام و خسته نباشید از زحمات شما عزیزان . مدت 2 سال است که به کمک خدا وتوکل بر او ازدواج کرده ام . با مشورت هایی که با بزرگتر ها داشتم همه من را به این ازدواج دعوت کردند . مثلا تعبیر پدر بزگ من در این باره این گونه بود : خیر دنیا و اخرت در ان است . خانمم دختر عمویم است و با مشورت هایی که داشتم ( با برادر و پدر بزرگوارم ) چون از خانواده ی ضعیفی بودند و احتمال این که عمویم به خاطر کلاس و پول ان را به کسی ناباب بدهد با انها وصلت کردم . من مهندس عمران و از لحاظ مالی و جایگاه اجتماعی و مسئولیتی در مرتبه بالایی هستم و هر دختری که می خواستم با افتخار به من میدادند . خلاصه ازدواج کردیم و صحبت من در اولین جلسه با دختر عمویم به طور خلاصه این بود که ما باید الگوی خود را امام علی و شما فاطمه زهرا قرار دهیم و زندگی داشته باشیم که بوی امام زمان بدهد و ایشان هم قبول کردند . اما پس از گذشت چند روز متوجه شدم که اینها خود را گم کرده و بسیار زیاد تحت تاثیر ادمهای روشنفکر تاریک عقل فامیل هستند و کار خودشان را انجام میدهند . قصد طلاق در روزهای اولیه نامزدی داشتم و با طرح ان برای همسرم او را هم با خبر ساختم ولی او امتنا و ابراز پشیمانی کرد و گفت که خود را تغییر میدهد . بعد از دو سال با دعواها و بحثهایی که داشتیم گذشت و عقد و ازدواج کردیم ولی تغییری در او احساس نمی کنم . اگر طلاق بگیریم عواقبی در انتظار انها است و ناراحتی خدا را در پی دارد .به خاطر اجر زیاد صبر در زندگی زندگی را ادامه داده ام و با توجه به سخن معصوم که محبت کینه ها و دشمنی ها را از بین میبرد صبر کرده ام و علاقه خانمم به من زیاد است . همینطور من . متاسفانه هر وقت میخواهم از جای شروع به طرح مسایل دینی بکنم خراب میشود که به دلیل ضعف خود در دینم است . از شما راهنمایی می خواهم که چگونه و از کجا مسایل را مطرح کنم وچه کتابی را مطالعه کنم که بتوانم تاثیر بگذارم . دلیل اینکه با بزرگانم این مسئله را مطرح نکردم به خاطر حفظ ابروی خانم و خانواده ایشان است