سلام . خسته نباشید . داشتم دعا می کردم که خدایا مرا هدایت کن که زیانکار نباشم . به یا سوره عصر افتادم که انسان پیوسته در خسارت است مگر مومنین و عاملین به عمل صالح و... .
در اینجا منظور از مومنین چه کسانی است؟ و عمل صالح چیست؟ آیا جدای از واجب است و شامل مستحب می شود . ویا جامع بین این دو است و یا مضاف بر آن ها ؟
لطفا جواب مرا بدهید تا انشاا... از خاسرین نباشم .
ممنون
یا علی (ع)
به نام خدا
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
در سوره عصر آمده است" إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ" استثنا شدگان افرادى هستند كه متصف به ايمان و اعمال صالح باشند چنين افرادى ايمن از خسرانند.
و اين بدان جهت است كه كتاب خدا بيان مىكند كه انسان موجودى هميشه زنده است، زندگيش با مردن خاتمه نمىيابد، و مردن او در حقيقت انتقال از خانهاى به خانهاى ديگر است، كه بيان اين معنا درآیات دیگرقرآن از جمله سوره واقعه، آيه 61نیز آمده است(1)
واژه « ایمان »از نظر لغت و اصطلاح به معنای عقیده داشتن به ضروریات دین اعم ازاصول و فروع آن میباشد.(2) هر گاه انسان به چیزی اعتقاد قطعی پیدا کند، به طوری که آن را تصدیق کند،و بپذیرد, به آن چیز ایمان پیدا کرده است. (3)
بر این اساس مؤمن ، به کسی گفته می شود که، اعتقاد به یگانگی خداوند، رسالت پیامبر (ص)، امامت دوازده امام (ع) و عدالت خداوند ومعاد و فرشتگان و سایر ضروریات دین مثل نماز، روزه، خمس، حج و ... ومستحبات آن اعتقاد داشته باشد .
و عمل صالح آن است که طبق ضروریات دین رفتارو عمل نماید مثل نماز وروزه و تمامی آنچه که در دین به عنوان بایدها ونباید آمده است...... بنابر این عمل صالح شامل هم واجبات، و هم مستحبات و ترک محرمات ومکروهات می شود .(البته انجام واجبات و ترک گناهان وظیفه همه است اما انجام مستحبات و ترک مکروهات واجب نیست. اما رعایت آنها باعث افزایش ایمان انسان می شود) .
هر گاه در باور های قلبی انسان و یا در التزام های عملی او خللی وارد شود به گونه ای که باورهای قلبی و التزامات عملی اش همراه با شک و گمان باشد، فرد به سستی ایمان دچار شده است.
به بیان دیگر ایمان سه جزء دارد:
تحقیق قلبی و اقرار به زبان و عمل کردن طبق معتقدات (4) بنا بر این از آن جایی که ایمان بدون تسلیم در برابر پروردگار و عمل کردن به دستور الهی محقق نمی شود و در حقیقت عمل به أرکان , شرط تحقق ایمان است، نه جزء ماهیت ایمان، روشن می شود ایمان محکم و واقعی، اعتقاد جازم همراه با تصدیق قلبی و عمل به أرکان است.
پی نوشت ها:
1. معین، محمد، فرهنگ معین، انتشارات امیر کبیر، 1360ه ش، ص 420.
2. راغب اصفهانى، حسين بن محمد، المفردات في غريب القرآن، دارالعلم الدار الشامية، بيروت1412 ق، ص 91 .
3. مکارم شیرازی ،ناصر، تفسیر نمونه ، دارالکتب الاسلامیه ، ج 18 ،ص 229.
4. محمد حسین طباطبایی، ترجمه الميزان،قم ،انتشارات اسلامی، ج20، ص 611.
