طبق ایات قران درموردبه هلاکت رساندن مسرفین مفسدین طغیانگران و...
ایاهلاک کردن خداوند قانونمند است؟براساس چه قانونی؟اسباب هلاکت چیست؟
به نام خدا
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
در قرآن هر وقت به مناسبتی صحبت از عذاب الهى و هلاکت درباره امتی در دنيا مطرح شده با کمال عدالت و حکمت و قانومندی بوده زیرا تمام كارهاي ذات احديّت بر اساس نظم و برنامه صورت مي گيرد و نزول عذاب هم از اين قاعده مستثنا نيست .
اگر در داستانهای نقل شده در قرآن در باره اقوام و ملّتهاى گذشته با دقت بنگریم مانند قوم نوح ،عاد ثمود ،و لوط و .... که مورد عذاب و هلاکت واقع شدند اين عذاب و هلاکت پس از آن بود كه پيامبرى براى آنان مبعوث گرديد و شیوه دعوتهاى آن پیامبر، بر اساس آزادى، تفكّر، انتخاب و مهلت دادن بود ،و به طرق مختلف حجت بر آنان تمام شد، این مطلب درآیات قرآن به صراحت بیان شده است ازجمله در آيه 16سوره اسراء مىفرمايد: «وَ إِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنا مُتْرَفِيها فَفَسَقُوا فِيها فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْناها تَدْمِيراً...؛ ما هرگز عذاب كننده نبوديم مگر اين كه پيامبرى فرستاديم يعنى پيامبرى آن قوم را با آزادی وحق انتخاب به سوى حق دعوت كرد و حجّت بر آنان تمام شد و چون به راه نيامدند، خداوند بر آنان عذاب فرستاد».
مثلاً قرآن درباره قوم نوح (ع) می‌فرماید: آن قدر این مردم ،اعم از کوچک و بزرگ فاسد شده بودند که :«وَلا یَلِدُوا إِلّا فاجِراً کَفّاراً» (1) یعنی نه تنها کودکان آنان فاسد شده بودند، بلکه نسل آن ها نیز فاسد شده بود. (2)
عذابى كه خداوند بر ملتی مىفرستد براى خود حساب و كتاب دارد و بر اساس سنّتهاى الهى است و سنتهايى الهی كه بر تاريخ بشر حاكميّت دارد براساس یک سری قوانین و مقررات وضع شده، است مثلا يكى از آنها اين است كه پيدايش گروه رفاه زده و اشرافى ومسرف، و مفسد در يك جامعه كه ارزشهاى معنوى را زير پا مىگذارند، وفساد می کنند باعث سقوط آن جامعه مىشود. اين گروها كه در قرآن به عنوان «مترفين ، مسرفین ، مفسدین ،خوانده مىشوند، و از مسیر عدالت طغیان می کنند و باعث گسترش و شيوع فساد در جامعه مىشوند و جامعه را به فساد و تباهى مىكشند.
طبق آيات قرآن، وقت سقوط و نابودى يك جامعه زمانى فرا مىرسد كه خداوند با ارسال پيامبر، این گروها افراطی را به اطاعت از خود و پيروى از ارزشهاى معنوى فرمان مىدهد. ولى آنان به فسق و فجور روى مىآورند و خدا را نافرمانى مىكنند و چنان مىشود كه آن جامعه سزاوار هلاكت و تباهى مىگردد و قابليّت بقا را از دست مىدهد و به دنبال آن خداوند آن جامعه را هلاک و نابود مىسازد. (3)
به هر حال منظوراز آیات عذاب و هلاکت، درقرآن بيان يك سنّت الهى است، يعنى اراده خداوند از پيش به نابودى جامعهاى كه خدا را نافرمانى كنند و به فسق و فجور فساد، سرکشی وطغیانگری بپردازند واسباب هلاکت خود را فراهم کنند، تعلّق گرفته و اين يك اراده كلى و يك قاعده عمومى است. حال اگر جامعهاى در برابر فرمان الهى بايستد و به ناسپاسى روى آورد و در گناه و فسق غوطهور شود، خود را در مسير اين سنّت که براساس قانونمندی كلى خداوند قرار مىدهد و سزاوار نابودى و هلاكت مىگردد چرا که خدای متعال به خوبى از گناهان بندگانش آگاه است.
پی نوشت ها:
1. نوح (71) آیه 27.
2. یعقوب جعفری، تفسیر كوثر ، ج6، ص 270 با تلخیص.
3. محمد حسین طباطبایی، ترجمه الميزان، قم ، انتشارات اسلامی، سال 1376. ج13، ص 465 با تلخیص.
