معلولیت ذهنی

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
خداوند ساختار روابط بین علت ها و معلول ها را در عالم به وجود آورده ؛ یعنی ساختار عالم را به گونه ای قرار داده است که بین همه اتفاقات در آن رابطه علٌی و معلولی برقرار باشد. هر چیزی از راه علت های خاص خود محقق شود. در صورتی هم که به هر دلیل علت امری محقق شد، معلول آن ناچارا محقق گردد؛ بر این اساس خداوند بین عامل بیماری و بیماری و عامل سلامتی و سلامت رابطه ای علٌی برقرار کرده؛ این ساختار عالم است .پس همچنان که سلامتی نوزاد و زیبایی و تیز هوشی او معلول علت های خود است ، معلولیت و بیماری و نقص جسمی و ذهنی او نیز به علت های خود مربوط است
ممکن است با درمان و دعا مریضی یاد شده درمان گردد، اما اگر چنین نشد ،چاره جز تحمل و صبر وجود ندارد، ولی همه چیز ممکن است به نحوی امتحان الهی باشد. هر امتحان عقوبت نیست ،بلکه چه بسا امتحان ها برای شکوفایی استعداد های معنوی نهفته در وجود انسان است. هر گونه رخ دادی بسته به علل و عوامل خاص خود است، گرچه تحمل این گونه مشکلات برای مومنان از سوی خداوند بی اجر و پاداش اخروی نخواهد بود.
از حضرت علی(ع) نقل شده: «هر کس از شیعیان ما به بلایی مبتلا شود و صبر کند، برای او اجر هزار شهید است.»(1)
از امام باقر(ع) حکایت شده: «اگر مؤمن می دانست که خداوند در مقابل بلاها چه اجری به او می دهد، آرزو می کرد گوشت های بدنش را قیچی می کردند تا او به اجر آن برسد.»(2)
هر چه بلا سخت تر و تحملش مشکل تر باشد، اجر آن هم بیش تر خواهد بود . تحمل کردن مشکلات زندگی محدود دنیا و رسیدن به اجر ابدی ارزشمند است.بعضی از درجات اخروی را فقط به کسانی می دهند که بلاهای خاصی را تحمل کرده باشند. از امام صادق(ع) حکایت شده: «در بهشت درجه ای هست که فقط با صبر کردن بر مریضی های جسمی می توان به آن درجه رسید.»(3)
خداوند زندگی دنیا را به انواع مشکلات و سختی‌ها آمیخته است تا اهل ایمان به آن راضی نشوند و همیشه خواهان حیات بی‌مشکل آخرت باشند. اگر در دنیا هیچ بلا و مشکلی نبود، کم تر کسی نسبت به زندگی آخرت میل داشت. در روایت قدسی آمده:
خداوند به دنیا خطاب می‌کند که ای دنیا !بر دوستان من با انواع مشکلات سخت‌ بگیر تا آن ها ملاقات من را دوست داشته باشند. به دشمنان من آسان بگیر تا نسبت به ملاقات من بی‌رغبت باشند!»(4)
در بین علت های بلاها به اهداف تربیتی نیز بر می خوریم: در این راستا از حضرت علی(ع) نقل شده: «گاهی بندگانی را که صفت مهلک «کبر» و خود بزرگ بینی دارند،به بلاها و بیماری هایی مبتلا می کند تا به ضعف و ذلت خود پی ببرند. درد مهلک از وجودشان دور شود . به دنبال آن درهای رحمت و معرفت به رویشان باز شود.»(5)
پی نوشت ها:
1. فاضل هندی، التمحیص، نشر مدرسه امام مهدی ، قم، 1404 ق ،ج 59، ص 125.
2. محمد باقر مجلسی، بحارالانوار ، دار لاحیا التراث العربی، بیروت، 1403ق ، ج 67، ص 24.
3. همان، ص 212.
4. همان،ج 81 ،ص 52.
5. ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه،دار الاحیا التراث العربی،بیروت، ج 13، ص 156.