پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
ابتدا باید بدانید که منظور از قبر در تعابیر دینی همان عالم برزخ است و مراد از عذاب قبر هم فشارهای اولیه است که بر فرد در هنگام ورود به آن عالم وارد می آید نه فشار و عذابی که در نزد عوام گمان می شود بر جسم فرد در مقبره و یا گور او وارد می شود .
روح انسان پس از فرا رسیدن مرگ و پایان زندگی دنیا وارد عالم برزخ می‌شود، در آن جا در جسم لطیفی قرار می‌گیرد که از بسیاری از عوارض جسم مادی برکنار است، ولی از آن نظر که شبیه جسم مادی عنصری دنیایی است، به آن بدن مثالی یا قالب مثالی گویند که نه کاملاً مجرد است و نه مادی محض، بلکه دارای یک نوع تجرد برزخی است.(1)
عذاب‌ها هم می‌تواند روحی باشد و هم جسمی، همان گونه که در دنیا بعضی از سختی‌ها و عذاب‌ها روحی و برخی دیگر جسمی و بدنی‌اند اما در هر حال احساس درد و عذاب جسمی (خواه مادی، یا مثالی و یا اخروی ) با وجود روح و همراه بودن با روح، معنا دارد. اگر جسمی خواه مادی، یا مثالی، روح با آن نباشد، احساس درد و عذاب نمی‌کند. اما این که بدن انسان در آخرت چگونه است، آیا عیناً بدن دنیایی است و هم چنین عذاب آن به چه گونه است، محل اختلاف است.
از آیات استفاده می‌شود که انسان در آخرت، معاد جسمانی و لذت و عذاب جسمی دارد.
از جمله : برای ما مثالی زد و آفرینش خود را فراموش کرد و گفت : چه کسی استخوان‌ها را زنده می‌کند، در حالی که پوسیده، بگو: همان کسی آن را زنده می‌کند که نخستین بار آفرید و او به هر مخلوقی آگاه است.(2)
برای اطلاع بیش تر می‌توانید به کتاب نفیس پیام قرآن، ج 5 و 6 اثر آیت اللّه ناصر مکارم شیرازی مراجعه فرمایید.
پی‌نوشت‌ها:
1. ناصر مکارم شیرازی، پیام قرآن، نشر مدرسه امیر المومنین قم ، ج 5 ص 463و 464.
2. یس (36) آیه 78و 79.
