بعنوان زنی که ازدواج دارد وزندگیش را دوس دارد تکلیفم دربرابر خانواده ام(پدر ومادرم) چیست؟

به نام خداوند بخشنده ومهربان
با سلام واحترام
باعرض تشکر از ایجاداین وبسایت ،مدتهاست دنبال مرجعی ویا عالم دینی که رودر رو بتوانم پرسش خود را مطرح کنم تااینکه این مجال برایم فراهم شد :زنی هستم 44ساله 5سال است که با مردی که همکارم بود وشناخت داشتم آشنا شده وازدواج کردم دارای خانواده پدری شلوغ پدر ومادر و6فرزند بودیم .برادراولم بدلیل عدم تطابق زندگی خودوهمسرش با خانواده پدری ام 5سال بعداز ازدواجش از خانواده بطورکل بیرون رفت وبی خبر از آنها با همسرش وخانواده همسرش زندگی می کند.
من دختراول خانواده وازدواجم درسن 40سالگی 5سال پیش اتفاق افتادهمسرم تک فرزنداست وبا مادرش زندگی می کند من هم پذیرفتم چرا که به مادر همسرم مثل مادرخودم نگاه می کردم(البته این شرط ازدواجمان بود یعنی زندگی با مادر همسرم)این امر را من پذیرفتم ولی خانواده ام نپذیرفت ودائم به شکلهای مختلف از اهانت وبی محبتی در قبال من وهمسرم ومادرش برخورد می شد.خوشبختانه دختربسیارمهربانی برای خانواده ام بودم وچون بعداز40سال این محبت ازآنها دریغ شد وبه زندگی خودم تزریق شد شروع به پرخاش اهانت توهین به صورت مستقیم ویا درخفا به من وهمسرم ومادرش روا داشتند.متاسفانه مادرم حق خودش می داند که در زندگی وتصمیمیات ما دخالت کند واعمال نظرکندومن هم چون همیشه مطیع شان بودم همواره بعداز ازدواجم ازمن اینرا می خواستند.این دخالت اعم از رفت وآمد چطورباشد کی باشد چه لباسی بپوشم چه بگویم و....اصلا"به این فکر نمی کند که من دیگر مجرد نیستم وزندگی مستقلی دارم ودوست داشت که همسرم هم مانند من مطیع اوامر شان باشد که نمی شود.
تااینکه مادرم به خودش اجازه دادبعداز 5سال علیرغم تلاش من وصبروحوصله همسرم ومادرش که این ارتباط قطع نشود هتاکی به همسرم وزندگی مان کرد همسرم دیگر تاب نیاورد هیچ توهینی نکرد بسیارصبور وشکیباست ولی به من گفت که من ومادرم دیگه منزل پدرت نمیاییم توخودت بعنوان دخترآن خانواده وظیفه داری بری بهشان برسی هروقت خواستی برو.من برای مادرم پیغام فرستادم که تازمانی که ازهمسرم دلجویی نکرده نظرش جلب نشود وحلالیت وعذرخواهی نشود من هم ازآمدن آنجا معذورم چند ماهی گذشت مادرم حرفهای مرا نه تنها نپذیرفت پیغام های تندتربرایم می فرستادکه حتی توباید عذرخواهی کنی برای بی حرمتی که خودش وخانواده پدری ام درطول این 5سال کردند.
بازهم دلم طاقت نیاورد با اصرارمادرهمسرم وخاله ام ودخترعمه ام که مادرم بی تاب دیدارمن است با جعبه ای شیرینی به تنهایی بعداز4ماه به خانه پدری رفتم.درمدت 40دقیقه ای که آنجا بودم مادرم بی تابی میکرد داد وفریاد وفحش واهانت به من ومادرهمسرم وهمسرم بسیارتند استقبال کرد من بسیارخودداری کردم اهانتی نکنم فقط گفتم حق ندارید به من وزندگیم توهین کنید خدا ازتان نمیگذره ولی گوش شنوایی نبود مادرم با کلی بدوبیراه وپدرم با سکوتش یاریش میکرد با حال نذارازخانه پدری ام پرت شدم وجعبه شیرینی رادردستم خردومچاله وخودم را بیرون انداخت .
بعداز مدتی درشب تولد امام رضا برایم کادویی فرستاده با نامه ای داخلش" ....سلام تولد آقا امام رضا برتو مبارک باد این عمرکوتاه دنیا خودت راازمحبت خانواده محروم نکن-مادر وپدرت.
من درقبال مادرهتاکی که به خودش اجازه میدهد هروقت دلش میخوادهمانند سگی برایم طعمه بگذارد طرف خودش بکشد ویا استخوان راازمن بگیرد وبیرون پرتم کند تکلیفم چیست؟ همسرم دیگه نه خودش ومادرش حاضر نخواهند شد به منزل پدرم بیایند وحتی اگر زمانی ما بچه دارشدیم فرزندمان راببینند همسرم می گوید تنها وتنها خودت اجازه داری آنجا بروی وآنها تورو ببینند.
لطفا"مرا راهنمایی کنید تکلیف من چیست درقبال این پدر ومادرم(پدرم بالای80ساله ومادرم حدود70ساله) چه برخوردی باید داشته باشم ،می خواهم زندگی ام توام با آرامش باشه ولی این آرامش نسبی تا حاصل میشه مادرم منو بهم میریزه خواهشمندم هرچه زودتر جوابم رابدهید که خیلی مستاصلم.
با تشکر