چه توجیهی وجود دارد که پیامبر هم در نماز خود در تشهد و سلام نماز بر خود درور بفرستند و به خود سلام کنند؟
متشکر از پاسخگویی شما

پرسشگرگرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
در رابطه با این درود فرستادن پيامبر به خود در نماز و غير نماز به چند نکته اشاره می‏کنیم:
الف ـ پیامبرصلي الله عليه و آله وسلم موظف بودند نماز را همان‏گونه که خداوند امر فرموده است، به جای آورند.
ب ـ پیامبرصلي الله عليه وآله و سلم و دیگر مردم در احکام الهی مساوی‏اند.
ج ـ قرآن مجید نیز می‏فرماید: "إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْليما " خدا و فرشتگانش بر پيامبر درود مى‏فرستد اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، بر او درود فرستيد و سلام گوييد و كاملًا تسليم (فرمان او) باشيد". (1)
از طرف دیگر پیامبرصلي الله عليه وآله و سلم خود در رأس مؤمنان و اولین ایمان آورندگان است. ازاین‏رو در جای دیگری قرآن مجیدمی‏فرماید:
« آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ ...»؛ " پيامبر، به آنچه از سوى پروردگارش بر او نازل شده، ايمان آورده است". (2) از آن جایی که رسول اکرم صلي الله عليه و آله و سلم خود مؤمن است و آیه قبلی شامل خود آن حضرت نیز می‏شود که به مؤمنان دستورمی‏دهد به پیامبر صلوات بفرستند، بنابراین پیامبرصلي الله عليه و آله و سلم موظف به فرستادن صلوات و درود بر خود بودند.
د ـ پیامبرصلي الله عليه و آله و سلم یک شخصیت حقیقی دارد مانند دیگر مردم و یک شخصیت حقوقی به عنوان فرستاده خدا و دراین موارد جهات و حیثیات متفاوت است؛ یعنی، مقام رسالت و شخصیت حقوقی پیامبرصلي الله عليه و آله و سلم را همه باید پاس داشته و احترام بگذارند. این مسأله از چنان اهمیتی برخوردار است که شخصیت حقیقی پیامبرصلي الله عليه و آله و سلم نیز از این وظیفه مستثنا نیست.
هـ- درود و سلام فرستادن انسان بر خود با اجازه خداي متعال نه تنها منافاتي با عبوديت خداي متعال ندارد بلكه چون اطاعت از دستور خداست در رديف عبادات خداي متعال نيز قرار مي گيرد. از همين رو است كه همه ما مسلمانان ، بدون در نظر گرفتن ميزان درجه كمال و معنويت خود و ميزان تقوايمان و درجه صالح بودنمان، به دستور خداي متعال وظيفه داريم در هر نوبت نماز واجب يا مستحب بر خودمان و تمام بندگان صالح خداي متعال ، سلام بفرستيم.
يكي از حكمتهاي اين دستور كه ما در هر نماز خود را در كنار بندگان صالح خدا قرار مي دهيم و بر خود و آ نان سلام مي فرستيم ، مي تواند اين نكته باشد كه با اين تكرار و تذكر روزانه ، خود را متوجه اين نكته بكنيم كه جايگاه شايسته ما و جمع لايق ما ، جمع صالحين است و ما بايد خود را با آنان و در جمع آنان وارد كنيم و از آنان دور نشويم‌، هر روز و در هر نماز اين اصل را بايد تكرار كنيم تا از اين رهگذر ما هم وارد در جمع آنان شويم و اگر وارد شده ايم ،‌مراقب باشيم خارج نشويم.
پي نوشت :
1.احزاب (33) ، آيه 56.
2.بقره (2) ، آيه 285.