salam mamnon az javabe shoma. man mikhastam bedonam chetor bayad khomse bedam . dar morede khomse komakam konid chon ma ta hala khoms nadadim albate ma dar khareje iran daneshjo hastim. mamnon
پرسش: سلام ممنون از جواب شما. من می‌خواستم بدونم چطور باید خمس بدم . در مورد خمس کمکم کنید چون ما تا حالا خمس ندادیم. البته ما در خارج ایران دانشجو هستیم. ممنون
پاسخ:
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
از این که از ابتدای زندگی در فکر دادن خمس و حلال بودن مال تان هستید، خدا را شاکر باشید؛ چون توفیق بزرگی نصیب تان شده است. از خدای مهربان سعادت شما را خواهانیم.
اگر ضمن تحصیل، کار هم می کنید و درآمد دارید، از وقتی که شروع به کار کرده اید، یک سال که بگذرد، اگر تا آن وقت هرچه درآوردید خرج کرده باشید، خمس به شما تعلق نمی گیرد؛ اما اگر چیزی زیاد آمده باشد، باید آنچه را که از مخارج سال تان زیاد آمده، خمسش را بدهید. اگر تا الآن نداده باشید، با مراجعه به دفتر یا نماینده آیت الله سیستانی با شما مصالحه می شود تا زندگی تان پاک شود. می توانید با شماره تلفن 02517836363 دفتر آیت الله سیستانی بخش وجوهات در قم تماس بگیرید و نسبت به مصالحه راهنمایی شوید.
اگر مشغول به کار نیستید و درآمد حاصل از کار ندارید و مخارج تان از پول هدیه پدر و مانند آن تأمین می شود، از هر پولی که به دست تان می رسد، یک سال که بگذرد و خرج نشود، خمسش را باید بدهید.
آیت الله سیستانی فرموده:
هر گاه انسان از تجارت يا صنعت يا كسب هاى ديگر مالى به دست آورد، اگر چه مثلاً اجرت به جا آوردن نماز و روزۀ ميّتى باشد، چنانچه از مخارج سال خود و عيالاتش زياد بيايد، بايد خمس - يعنى يك پنجم - آن را بدهد.
اگر از غير كسب مالى به دست آورد، مثلاً چيزى به او ببخشند، از مخارج سالش زياد بيايد، خمس آن را بايد بدهد.
تاجر و كاسب و صنعتگر و کارمند و مانند اين هاف از وقتى كه شروع به كاسبى مى‌كنند، يك سال كه بگذرد، بايد خمس آنچه را كه از خرج سالشان زياد مى‌آيد، بدهند و كسى كه شغلى ندارد كه از آن، مخارج زندگى را تحصيل كند و از كمك دولت يا مردم استفاده مى‌كند، يا اتّفاقاً سودى به دست مى‌آورد، بعد از آن كه يك سال از موقعى كه فایده برده، بگذرد، بايد خمس مقدارى را كه از خرج سالش زياد آمده، بدهد. پس برای هر منفعت می تواند سال جداگانه حساب کند. (1)
پی نوشت:
1. آیت الله سیستانی، توضیح المسائل، مسئله 1721، 1722 و 1734.
