در مورد غیبت

پرسشگر گرامی با سلام و تشکر از ارتباطتان با مرکز ملي پاسخگويي به سوالات ديني.
یکی از موارد جواز غیبت، عبارت است از:
نُصْح مستشیر، یعنی نصیحت و راهنمایی کسی که طلب مشورت کرده است. هر گاه مسلمانی با کسی در خصوص معامله ای یا شناخت شخص دیگری مشورت نماید و طرف مشورت، عیبی از شخص می‌داند که اگر نگوید، ازدواج یا معامله صورت می‌گیرد و مسلمان به ضرر می‌افتد، یا این که امری محقق می‌شود که مشورت کننده لطمه جبران ناپذیری می‌بیند، در این صورت، ذکر عیب مانعی ندارد. (1) بنابراین، در مورد سؤال، گفتن عیوب دیگری، هر چند غیبت هست، اما حرام نیست.

پی‌ نوشت ‌ها:
1. آیت الله سید عبدالحسین دستغیب، گناهان کبیره، ج 2، ص 281؛ سید عبدالله شبّر، اخلاق، ‌ترجمه‌ محمد رضا جباران، ص 239؛ آیت الله خامنه ای، اجوبة الاستفتائات، مسئله 1391 و 1394.