آیا این داستان که گفته می شود« پیامبر روزی عده ای از اعراب را در حال مستی مشاهده کردند و چون مستی آن ها به حد زیادی نبود از آن ها عبور کردند ولی در هنگام بازگشت چون آن ها بی اندازه مست شده بودند فرمودند شراب بر شما حرام است » سندیت دارد ؟ چرا آری؟چرا نه؟

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
درجستجویی که در منابع معتبر روایی داشتیم طبق مفاد یا مضمون حدیث فوق مطلبی نیافتیم و بر فرض که این روایت در جایی نقل هم شده باشد به دلیل اینکه مستلزم پذیرش امور باطلی می باشد مطرود است؛ زیرا از این روایت برداشت می شود که مستی حاصله از شراب اگر اندک باشد اشکالی ندارد و اگر زیاد باشد اشکال دارد و لذا نهی از آن مصداق نهی از منکر است و واجب است شخص شراب خوار از آن نهی گردد در حالی که شرب خمر در قرآن کریم و در آیه 90 سوره مائده (1) به طور مطلق و کلی، رجس و عمل پلیدی دانسته شده و لذا طبق این آیه قرآن و فتوای فقهاء شراب خواری به هر اندازه ای که باشد حرام است و لو اینکه به سبب اعتیاد به آن حالت مست کنندگی نداشته باشد یا اینکه به مقدار کم مصرف شود. (2)
مساله بعد اين كه از آنجا كه شراب نجس است يك قطره شراب اگرچه انسان را مست نكند خوردنش به خاطر نجاست آن حرام است.
پی نوشت ها:
1. «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُون» «اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! شراب و قمار و بتها و ازلام [نوعى بخت‏آزمايى‏]، پليد و از عمل شيطان است، از آنها دورى كنيد تا رستگار شويد».
2. آیت الله فاضل لنکرانی، جامع المسائل، قم، انتشارات امير قلم‌، بی تا، ج‌2، ص 361.