احکام

پرسشگر گرامی با سلام و تشکر از ارتباطتان با مرکز ملي پاسخگويي به سوالات ديني.
آنچه بین مردم به عنوان رهن منزل متعارف است، صحیح نمي باشد؛ زیرا رهن، مربوط به گرو گرفتن در مقابل‏ طلبى است که انسان از کسى دارد.
راه صحیح این است که مستأجر خانه را در مقابل مبلغى اجاره کند و صاحب خانه در ضمن عقد اجاره، شرط کند که مبلغی، مثلاً دو میلیون تومان یا بیش تر به عنوان قرض ‏الحسنه به او بدهد. رهن کامل خانه (بدون دادن اجاره)، از نظر شرعی مبنای صحیحی ندارد.
طبق نظر مقام معظم رهبري، در اين گونه اجاره ها، مبلغ اجاره نبايد خيلي كم و غير متعارف باشد؛ مثلا نمي شود خانه اي كه اجاره آن، دويست هزار تومان است، به پنج هزار تومان اجاره داد؛ هر چند كه بخواهد مبلغي را به عنوان قرض به صاحب خانه بدهد. (1)
بنابراین، در دو صورت اجاره با مشکل مواجه می شود:
1. پولی که مستأجر می دهد، به عنوان رهن بدهد.
2. مستأجر و صاحب خانه با هم قرارداد قرض انجام دهند و در ضمن قرض، شرط اجاره خانه را مطرح کنند.
ولی راه صحیح این است که مستأجر و صاحب خانه قرارداد اجاره انجام بدهند و در ضمن آن، شرط قرض الحسنه کنند.
برای اطلاع از فتوای مقام معظم رهبری می توانید به دو نشانی ذیل مراجعه کنید.

پي نوشت:
1. آیت الله خامنه ای، اجوبة الاستفتائات، س 1662؛ www.leader.ir (پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری، بخش استفتائات، س 342).