دختری 26 ساله هستم که قبل ازدواجم گناه جنسی کردم و بعد از ازدواج اولم که شوهرم زن دوم اختیار کرده بود طلاق گرفتم و درزمان عده هم این گناه را تکرار کردم و الان ازدواج دوم راانجام داده ام اماعذاب وجدان شدید و ناراحتی روحی برای این گناهام گرفته م دختری هستم که روزه و نماز را به جا می آورم و 3 سال متواری زائر امام مهدی بودم اما عذاب و پشیمانی تمام روحم راگرفته و برای توبه خود درحال ختم قرآن هستم باتوجه به اینکه درگذشته 4 بار هم ختم کردم فوق العاده به خداو پیامبران انس دارم اما نمی دانم واقعا نمی دانم چرا این کارا را کردم حالا توبه کردم و اما استرس این را دارم که خداوند از زنای من نگذرد بخدا پشیمانم و شبی نیست که با الهی العف نخوابم .و همیشه خدایا مرا ببخش درزبانم هست.بخاطرهمین ازمرگ می ترسم خواهش می کنم کمکم کنید که آیا خداوند مرا بخشیده یا چه اعمالی انجام دهم شب قدرفقط طلب بخشش کردم و اشک ریختم و خالصانه ازخداوند خواستم کمکم کنید که این عذاب ازمن بیرون برود
با سلام و سپاس از ارتباط شما پرسشگر گرامی با مرکز ملي پاسخگويي به سوالات ديني.
صداقت در گفتار حاكى از ضمير و فطرت پاك شماست . نشان مى دهد که از آلوده شدن به گناه نگران هستيد. اين حالت علامت ايمان و اعتقاد قوى به ارزش هاى الهى و انسانى است. اميدواريم دیگر مرتکب گناه و معصیت نشوید و آن را ترک کنید. در قرآن کریم، ذات پاک پروردگار 91 بار به عنوان غفور (بسیار آمرزنده) و 5 بار به عنوان غفار (بسیار بخشنده) یاد شده است و بیش از 80 بار سخن از توبه و بازگشت به سوی خدا و قبولی توبه، سخن به میان آمده است. همة اینها حکایت از دامنة گستردة رحمت و مغفرت حق تعالی و قبولی توبة توبه کنندگان دارد. خداوند در قرآن می‌فرماید:
«هر کسی کار بدی انجام داده یا به خود ستم روا داشته (اگر) از خداوند طلب آمرزش کند، خدا را آمرزنده و مهربان خواهد یافت». (1)
توبه عبارت است از پشیمانی و بازگشت و عزم بر ترک گناه. توبه هر گاه حقیقی و واقعی باشد و از اعماق جان برخیزد و جامع شرایط باشد و واقعاً از گناهی که مرتکب شده احساس خجلت و ندامت کند و خود را در پیشگاه خدا شرمنده ببیند و در صدد کسب رضای حق تعالی باشد، مقبول درگاه احدیت واقع شده و آثار و برکاتش نمایان می‌گردد. هر چند گناه بزرگ یا بسیار باشد.
قرآن کریم می‌فرماید:
«ای بندگان که بر خود اسراف و ستم کردید، از رحمت خدا مأیوس نشوید که خدا همة گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است». (2)
آنان که از روی عناد و لجاجت، عصیان با پروردگار هستی نکرده‌اند، یا بر آن موضع نیستند، بلکه گناه آنان از روی جهل و سهو و پیروی هوای نفس و غلبة نفس اماره و مقتضیات جوانی آنان بوده و سپس توبة حقیقی کرده‌اند، چرا مأیوس شوند؟ یأس از رحمت الهی، خود از گناهان کبیره و در ردیف کفر قرار دارد! بنا بر این از رحمت خداوند مأیوس نباشید و یقین بدانید که با توبه خداوند شما را خواهد بخشید چرا که رحمت و لطف خداوند بزرگتر و بالاتر از گناهی است که شما آن را انجام داده اید یقین بدانید که توبه کننده حقیقی، محبوب خداست. خداوند خود در قرآن کریم می فرماید: «انّ الله یحبّ التّوابین؛ (3) خداوند توبه کنندگان را دوست دارد».
البته لازمة توبه و پشیمانی از گناه، تصمیم بر ترک معصیت در آینده و جبران گذشته است؛ یعنی اگر آن گناه حق اللّه بوده؛ مانند ترک نماز، روزه و ... قضای آنها را به جا آورد و اگر حق الناس بوده رضایت آنان را جلب کند،البته این گناه شما فقط حق الله است و حق الناس در آن لحاظ نشده.
قرآن مجید وعده داده که خداوند توبه را از بندگانش می‌پذیرد. بنا بر این گناهکاری که به گناه خویش اعتراف دارد و از آن پشیمان است و عزم جدّی بر ترک گناه و جبران گناهان گذشته دارد، باید به قبولی توبه خویش و رحمت و مغفرت خداوند امیدوار باشد. یقین بدانید که اگر در این راه ثابت قدم باشید و از این به بعد در صدد اصلاح کارهای خود باشید و مواظبت بر واجبات و ترک محرمات داشته باشید خداوند توبه شما را می پذیرد بنابر این نگرانی و اظطراب به خود راه ندهید و با ثبات قلب و اطمئنان به زندگی عادی خود ادامه دهید. چرا که وسوسه و تردید در این راه و نا امید شدن از رحمت الهی، از کارهای شیطان است.
موفق باشید!
پینوشتها:
1. نساء (4) آیه 110.
2. زمر (39) آیه 53.
3. بقره (2) آیه 222.
