دختری هستم که پسران زیادی قصد ایجاد دوستی با من داشتند ولی من همیشه با انها تنذ برخورذ میکردم و به گفته ی خودشان به خاطر من ضربه هایی خوردند و من هردفعه دجار عذاب وجدان میشدم حتی فکر دوستی هم به سرم میزد و من گاهی بیشتر از انها نیز ناراحت میشدم
حالا سوالم این است که ایا شکستن قلب انها گناهی در پی دارد؟
با توجه به اینکه هر کاری انجام میدیم به خودمان برمیگردد همیشه ترسم از این است که روزی اتفاقات بدتری برایم بیفتد ایا این طرز فکر صحیح است؟
لطفا مرا از این گمراهی نجات دهید
با تشکر

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
دستور اسلام، همان است که شما عمل کرده اید و به جهت اطاعت از پروردگار، به شما تبریک می گوییم. این گونه برخورد کردن، یکی از مراتب نهی از منکر است و نباید آن را شکستن قلب آن ها نام گذاری کنید و هیچ گونه گناهی هم ندارد و شما در پیشگاه پروردگار، پاداش بزرگی خواهید داشت. این که گفته اید: "هر کاری انجام می دهیم، به خودمان بر می گردد"، درست است. شما اطاعت خداوند را انجام داده اید و مرتکب گناه نشده اید. بازگشت این عمل، قرب الهی و روسفیدی دنیا و آخرت را در پی خواهد داشت و به شما بر می گردد. آیت الله مکارم فرموده اند: تجربه های مکرر نشان داده که رابطه های دختران و پسران، دام های شیطان است و منجر به خلاف شرع می شود. (1) بنابراین، باید از آن اجتناب کرد؛ مگر در موردی که قصد ازدواج داشته باشند. به مقداری که برای شناخت یکدیگر لازم است، می توانند تماس بگیرند. (2) ولی این گونه دوستی از طرف پسران، برای مقاصد شیطانی است و باید از آن اجتناب کرد و شما با اجتناب از دوستی با نامحرمان، از دام شیطان نجات پیدا کرده اید. موفق باشید.
پى‏نوشت:
1. آیت الله مکارم، استفتائات، ج 3، سؤال 686.